از فلورین تا فلوراید؛ یک تغییر شیمیایی
فلورین عنصری است بسیار واکنشپذیر که در طبیعت بهندرت بهصورت آزاد یافت میشود و معمولاً در قالب ترکیبات معدنی حضور دارد. زمانی که این عنصر یک الکترون دریافت میکند، به «فلوراید» تبدیل میشود. در صنعت بهداشت دهان و دندان، «فلوراید سدیم» به عنوان ماده فعال ضدپوسیدگی در خمیردندانها به کار میرود.
چگونه فلوراید از تخریب دندانها جلوگیری میکند؟
استفاده ایمن از فلوراید مزایای متعددی برای سلامت دهان دارد. این ماده با تقویت لایه محافظ دندان، اثرات تخریبی اسیدها را خنثی میکند. بر اساس یافتههای علمی، خمیردندانهای حاوی فلوراید در مهار پوسیدگی دندان ۲۴ درصد مؤثرتر از نمونههای فاقد این ماده عمل میکنند.
عملکرد فلوراید در سه محور اصلی تعریف میشود:
- افزایش مقاومت مینای دندان در برابر حملات اسیدی.
- کاهش فعالیت متابولیکی باکتریهایی که تولیدکننده اسید هستند.
- کمک به بازسازی مواد معدنی مینای دندان و متوقف کردن برخی ضایعات اولیه پوسیدگی.
علاوه بر خمیردندانها، لاکهای فلوراید نیز برای پیشگیری از پوسیدگی عرضه شدهاند که برای اثرگذاری بهتر، باید توسط پزشک متخصص روی دندانها اعمال شوند.
چرخه تشکیل پوسیدگی و نقش مواد معدنی
مینای دندان که لایه خارجی و سخت دندان است، عمدتاً از مواد معدنی تشکیل شده. پس از مصرف غذا، لایه نازکی به نام پلاک روی دندانها مینشیند. باکتریهای موجود در این پلاک، قندهای موجود در مواد غذایی را تجزیه کرده و اسید تولید میکنند. این فرآیند که «دمینرالیزاسیون» نام دارد، باعث حل شدن مواد معدنی مینای دندان میشود و در نهایت منجر به ایجاد حفره یا پوسیدگی میگردد.
منابع حضور فلوراید در آبهای آشامیدنی
فلوراید تنها در محصولات دندانپزشکی نیست. این ماده از مسیرهای مختلفی وارد منابع آب میشود. در بسیاری از مناطق، فلوراید بهطور طبیعی و در اثر هوازدگی سنگها و خاکها در آبهای آشامیدنی وجود دارد.
با این حال، فعالیتهای صنعتی نیز سهم قابلتوجهی در افزایش غلظت این ماده دارند. فاضلاب حاصل از فرآیندهای تولید باتری و ذوب فلزات، از منابع اصلی ورود فلوراید اضافی به آبهاست.، سازمان خدمات بهداشت عمومی ایالات متحده غلظت ۰.۷ میلیگرم فلوراید در هر لیتر آب را به عنوان استاندارد تعیین کرده است.