شکاف عمیق در نتایج کاهش چربی کبد
در این پژوهش که روی گروهی از افراد مبتلا به چاقی، پیشدیابت و بیماری کبد چرب انجام شد، محققان متوجه نکتهای حیاتی شدند: کاهش وزن به تنهایی تمام ماجرا نیست. اگرچه شرکتکنندگان در هر سه گروه رژیمی (کتوژنیک، مدیترانهای و کمچرب) حدود 10 درصد از وزن خود را کم کردند، اما اثرات درمانی روی کبد در هر گروه متفاوت بود.
دادهها نشان میدهد رژیم کتوژنیک توانست چربی کبد را تا 67 درصد کاهش دهد. در مقابل، این میزان برای افرادی که رژیم مدیترانهای را دنبال میکردند، 45 درصد بود. این تفاوت چشمگیر ثابت میکند که نوع مواد غذایی مصرفی، تأثیری فراتر از کالریشماری ساده بر سلامت ارگانهای داخلی دارد.
تغییر در شاخصهای متابولیک و هورمونی
تحلیلهای آزمایشگاهی روی شرکتکنندگان، تغییرات هورمونی عمیقی را در گروه کتوژنیک ردیابی کرد. این افراد بیشترین افزایش را در سطح «گلوکاگون» تجربه کردند؛ هورمونی که نقش کلیدی در تجزیه و کاهش چربیهای ذخیرهشده در کبد دارد. همزمان، سطح انسولین خون در این گروه بیشترین کاهش را داشت که خود عاملی تسریعکننده در درمان کبد چرب است.
تأثیر این رژیم بر وضعیت پیشدیابت نیز خیرهکننده بود. پس از چهار تا پنج ماه، حدود 50 درصد از افراد گروه کتوژنیک دیگر معیارهای ابتلا به پیشدیابت را نداشتند. برای مقایسه، این نرخ در گروههای دیگر به شرح زیر بود:
- رژیم مدیترانهای: 29 درصد بهبود
- رژیمهای گیاهی/کمچرب: 7 درصد بهبود
فراتر از کاهش وزن ساده
ساموئل کلاین، نویسنده مسئول این مطالعه در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن (سنتلوئیس میزوری)، تأکید میکند که کاهش وزن بهطور کلی سلامت متابولیک را بهبود میبخشد، اما برای افرادی که تجمع چربی بالای کبد یا پیشدیابت دارند، کاهش مصرف کربوهیدرات اثرات درمانی ویژهای دارد که صرفاً با کم کردن وزن به دست نمیآید.
مکس پیترسن، نویسنده نخست این پژوهش، به تحولات دارویی اخیر اشاره میکند و میگوید در حالی که داروهای مبتنی بر GLP-1 انقلابی در درمان چاقی ایجاد کردهاند و ابزاری مؤثر برای کاهش وزن هستند، اما یافتههای این مطالعه مسیر متفاوتی را برای درمان متابولیک باز میکند.
این نتایج جامع در نشریه تخصصی «سل متابولیسم» (Cell Metabolism) از انتشارات «سل پرس» منتشر شده است.