تفاوت فاحش در صورتحساب درمان
یک درد ساده در سمت راست شکم و نیاز به جراحی آپاندکتومی، در سال ۱۴۰۵ تفاوت طبقاتی در دسترسی به خدمات سلامت را عیان میکند. در بیمارستانهای دولتی و دانشگاهی، سهم یک بیمار بیمهشده از بسته رسمی این جراحی حدود ۲ میلیون تومان است. اما همین خدمات وقتی با ضرایب بخش خصوصی، هزینههای اتاق، بیهوشی و مراقبت محاسبه شود، مبلغ صورتحساب به ۶۰ میلیون تومان یا بیشتر میرسد.
این تفاوت تنها در عددها نیست. خانوادههای مرفه در بیمارستانهای خصوصی از مزایای تاریخ جراحی مشخص، انتخاب پزشک و اتاقهای خلوت بهره میبرند. در مقابل، کسانی که توان مالی کمتری دارند، برای رسیدن به اتاق عمل باید با صفهای طولانی، تردد میان درمانگاه و آزمایشگاه و انتظار برای خالی شدن تخت دستوپنجه نرم کنند. در این مسیر، همراهان بیمار باید بخش بزرگی از مراقبتهای روزمره را شخصاً بر عهده بگیرند.
تعرفههای ۱۴۰۵؛ فشار بیشتر بر جیب بیمهشدگان
از نخستین روز فروردین سال ۱۴۰۵، تعرفههای جدید پزشکی اجرایی شد. بیمه سلامت از افزایش ۳۵ درصدی این تعرفهها خبر داده است. این افزایش قیمتها طیف گستردهای از خدمات را شامل میشود:
- ویزیت و جراحی
- بیهوشی و بستری
- آزمایشگاه و تصویربرداری
- هتلینگ بیمارستان
هرچند بیمههای پایه همچنان بخش عمده هزینههای بستری در مراکز دولتی را تقبل میکنند، اما افزایش تعرفهها باعث شده فرانشیز (سهم بیمار) بر پایه اعداد بزرگتری محاسبه شود و در نتیجه، مبلغ پرداختی از جیب مردم افزایش یابد.
سهم بالای پرداختهای مستقیم مردم
رئیس کمیسیون بهداشت مجلس برآورد کرده است که میزان پرداخت مستقیم مردم در حوزه سلامت بین ۵۵ تا ۷۰ درصد است. این رقم نشان میدهد هزینههای رسمی که در قراردادهای بیمه میگنجد، تنها بخشی از فشار مالی واقعی بر خانوادههاست. هزینههای جانبی مانند دارو، تجهیزات پزشکی، خدمات خارج از قرارداد و رفتوآمد، فشار مالی را دوچندان میکند.