مسیر تدوین سند ملی
هوش مصنوعی به سال 1398 بازمیگردد. بر اساس اظهارات مسئولان وقت معاونت علمی ریاستجمهوری، تدوین اولیه این سند از آن سال آغاز شد و نسخه نخست آن در سال 1400 آماده شد. پس از بررسیهای کارشناسی و دریافت دیدگاه دستگاهها و متخصصان، موضوع نهاییسازی سند در دستور کار شورای عالی انقلاب فرهنگی قرار گرفت.
در 16 آبان 1402، شورای عالی انقلاب فرهنگی مادهواحدهای با عنوان «نهاییسازی و تصویب سند ملی
هوش مصنوعی جمهوری اسلامی ایران» را تصویب کرد. در ادامه، سند نهایی در جلسه 901 این شورا در تاریخ 29 خرداد 1403 به تصویب رسید و دوم مرداد همان سال برای اجرا ابلاغ شد. این سند در هشت ماده و پنج تبصره تنظیم شده و بخشهایی مانند اصول و مبانی ارزشی، چشمانداز، اهداف کلان، شاخصهای ارزیابی، سیاستها، راهبردها، اقدامات ملی، اولویتهای کاربردی و سازوکار اجرایی و نظارتی را شامل میشود.
محمد عسگریان، مدیر امور پژوهش ستاد
علم و فناوری دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی، در گفتوگو با جامجم با اشاره به ساختار این سند میگوید: سند ملی هوش مصنوعی شامل اصول و مبانی ارزشی، چشمانداز، هفت هدف کلان، شاخصهای ارزیابی، سیاستها، راهبردها و حوزههای اولویتدار است. برای هر یک از اهداف کلان نیز شاخصهایی پیشبینی شده تا مشخص باشد کشور در افق زمانی تعیینشده باید به چه جایگاهی دست پیدا کند. وی همچنین تأکید میکند که تدوین سند با مشارکت متخصصان حوزه هوش مصنوعی انجام شده و پیشنویس آن در سامانه جمعسپاری نیز قرار گرفته است تا صاحبنظران بتوانند دیدگاههای خود را ارائه کنند.
هدفگذاری برای حضور در جمع 10 کشور برتر
مهمترین هدفی که در چشمانداز سند ملی هوش مصنوعی ترسیم شده، قرار گرفتن ایران در جمع 10 کشور پیشرو جهان در این حوزه تا سال 1412 است. این هدفگذاری قرار است از مسیر توسعه سرمایه انسانی، تقویت زیرساختهای پردازشی، تولید فناوری، گسترش شرکتهای دانشبنیان و افزایش کاربرد هوش مصنوعی در بخشهای مختلف کشور محقق شود. به گفته عسگریان، یکی از اهداف کلان سند، توسعه و تربیتی
جزئیات خبر
جزئیات این گزارش بر اساس منابع اعلامشده در انتهای مطلب آمده است.
اهمیت این خبر
این گزارش برای مخاطب ایرانی از منظر پیامدهای اجتماعی، اقتصادی یا سیاسی اهمیت دارد.