سهمیهبندی شکر؛ آزمایشگاهی طبیعی برای سلامت روان
هزار روز نخست زندگی، از لحظه لقاح تا حدود دو سال و نیمگی، بازهای حیاتی است که رژیم غذایی در آن میتواند اثراتی پایدار بر سلامت روان برجا بگذارد. پژوهشگران دانشگاه سوری با تحلیل دادههای پزشکی بیش از ۴۵ هزار نفر که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ متولد شدهاند، به این نتیجه رسیدند که میزان مصرف قند در این دوران، مستقیماً با احتمال بروز اضطراب در سالهای بعد در ارتباط است.
این مطالعه بر روی دورهای متمرکز شده که بریتانیا به دلیل پیامدهای جنگ جهانی دوم، سیاست سهمیهبندی مواد غذایی را اجرا میکرد. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۳، مصرف شکر برای بزرگسالان در این کشور تقریباً به ۴۰ گرم در روز محدود شده بود و همین محدودیت بر جنینها و کودکان آن دوران اثر گذاشت.
کاهش ۳۳ درصدی خطر اضطراب
محققان در نشریهTranslational Psychiatryتوضیح دادند که افرادی که طولانیترین دوره سهمیهبندی شکر را در دوران جنینی و کودکی (تا ۲۴ ماهگی) تجربه کردند، در بزرگسالی تفاوتهای چشمگیری با دیگران داشتند. یافتههای این پژوهش نشان میدهد:
- خطر ابتلا به اضطراب در گروه مشمول سهمیهبندی، ۳۳ درصد کمتر از افرادی بود که هرگز با محدودیت مصرف قند روبهرو نشدند.
- افرادی که در کودکی قند کمتری مصرف کرده بودند، در بزرگسالی تمایل کمتری به خوراکیهای شیرین داشتند.
- بروز اختلالات اضطرابی و افسردگی در گروه محدودشده، در سنین بالاتری نسبت به گروه دیگر رخ داد.
تأثیرات ساختاری در مغز و سیاستهای بهداشتی
تفاوت در ترجیحات غذایی و سلامت روان، تنها یک عادت رفتاری نیست، بلکه با تفاوتهای ساختاری در مغز همراه است. هانا ناوراتیلوا، نویسنده اصلی این پژوهش، معتقد است آگاهی از تأثیر کامل قند بر سلامت جسم و روان در طول عمر، ابزاری قدرتمند برای تغییر رژیمهای غذایی و اصلاح سیاستهای حوزه سلامت عمومی است.
این نتایج تأکید میکند که مداخلات تغذیهای در دوران بارداری و سالهای اولیه کودکی، میتواند از بروز بیماریهای روانپزشکی در دهههای آینده پیشگیری کند.