جنگ اقتصادی و استراتژی فشار از پایین
حشمتالله فلاحتپیشه هدف اصلی جنگ اقتصادی ایالات متحده را «فشار از پایین» میداند. به باور او، واشینگتن تلاش میکند بحرانها را به لایههای مردمی منتقل کند تا جامعه برای پذیرش خواستههای آمریکا، حاکمیت را تحت فشار قرار دهد.
او در این زمینه عملکرد دولت آقای پزشکیان را مورد نقد قرار داد و استدلال کرد که دولت به جای پرداختن به موضوع گرانی بنزین، باید به قاچاق ۲۵ میلیون لیتر بنزین پایان میداد. وی معتقد است دولت باید منابع لازم برای افزایش رقم کالابرگ را از جیب مفسدان اقتصادی و تراستیها تأمین کند، نه اینکه فشار مالی را بر مردم افزایش دهد.
راهبردهای نظامی؛ الگوی عراق در ایران
فلاحتپیشه حملات نظامی اخیر آمریکا را دارای دو هدف راهبردی و تاکتیکی میداند. هدف راهبردی این است که جنگ علیه ایران نهادینه و عادی شود؛ الگویی شبیه به آنچه سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳ در عراق اجرا شد. آمریکا با این متد سعی دارد:
- فضای داخلی ایران را برای پذیرش حملات باز کند.
- با اقدامات نظامی گاهوبیگاه، مانع احیای قابلیتهای نظامی و اقتصادی ایران شود.
- این اقدامات را تحت عناوینی چون «حمایت از آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز» و «مقابله با برنامه هستهای» توجیه کند.
تاکتیکهای ترامپ و زمانبندی اجلاس G20
در تحلیل هدف تاکتیکی حملات اخیر، فلاحتپیشه به زمانبندی برگزاری نشست ۲۰ اقتصاد برتر دنیا (G20) اشاره کرد. او احتمال میدهد این حملات بر اساس توصیههای اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، انجام شده باشد تا موضوع تنگه هرمز در اولویت گفتگوهای این اجلاس باقی بماند.
این تحلیلگر مسائل بینالملل برای تبیین این ادعا به نشست سران ناتو در استانبول اشاره کرد. در آن نشست، اولویت اعضای ناتو گفتگو درباره جنگ اوکراین بود، اما ترامپ با استفاده از درگیریهای خلیجفارس، دستور کار را تغییر داد و تنگه هرمز را به موضوع محوری تبدیل کرد تا از پذیرش برخی مسائل دیگر شانه خالی کند. وی تأکید کرد که بسنت نیز در اجلاس گروه ۲۰ قصد دارد با روشی مشابه، مسائل اقتصادی و زیستمحیطی را به حاشیه براند و تمرکز را بر تنشهای منطقه معطوف کند.