زمانی که سکوت ناگهانی رخ میدهد
دکتر اکرم رحمانیپور، عضو هیئت علمی دانشگاه و متخصص گوش، حلق و بینی، کمشنوایی ناگهانی را وضعیتی تعریف میکند که فرد بهطور پیشبینینشدهای دچار کاهش شنوایی حسیعصبی میشود. این اتفاق ممکن است درست هنگام بیداری از خواب یا طی بازه زمانی کوتاهی (معمولاً کمتر از ۱۲ ساعت) رخ دهد. این عارضه در بیشتر موارد یکطرفه است و شدت کاهش شنوایی در آن ممکن است نوسان داشته باشد.
نشانههای هشداردهنده
کاهش شنوایی همیشه بهتنهایی ظاهر نمیشود. بسیاری از بیماران در کنار کاهش قدرت شنود، با علائم زیر مواجه میشوند:
- وزوز گوش یا احساس زنگ زدن در گوش
- احساس پری و گرفتگی در مجرای گوش
- سرگیجه و عدم تعادل در حرکات
ریشههای احتمالی سکته گوش
پزشکان در بیش از نیمی از موارد بروز سکته گوش، نمیتوانند علت دقیقی برای آن پیدا کنند. با این حال، نظریههای علمی بر چند محور اصلی متمرکز است. عفونتهای ویروسی (مانند اوریون یا ویروس هرپس سیمپلکس)، مشکلات عروقی و انسداد رگهای کوچک تأمینکننده خون گوش داخلی و همچنین حملات سیستم ایمنی بدن (علل خودایمنی) از مهمترین عوامل هستند.
علاوه بر این موارد، ضربه به سر، تغییرات شدید فشار (مثلاً در هنگام غواصی) و مصرف برخی داروهای مضر برای گوش میتواند منجر به این وضعیت شود. در موارد نادرتر، سکته گوش به عنوان نخستین علامت بیماریهای جدیتری مثل تومور عصب شنوایی یا بیماری اماس ظاهر میشود.
پروتکل درمانی و اهمیت سرعت عمل
درمان استاندارد این بیماری بر پایه کاهش التهاب و ترمیم گوش داخلی استوار است. برای این منظور، پزشکان کورتیکواستروئیدها (کورتون) را بهصورت خوراکی تجویز میکنند یا آنها را مستقیماً به داخل گوش میانی تزریق میکنند. به دلیل ماهیت اورژانسی این عارضه، هر ساعت تأخیر در شروع این روند درمانی، شانس بازگشت کامل شنوایی را کاهش میدهد.