سفری تخیلی بر روی قالیچه صوتی
درسا ساعیکیا و هلیا نقوی با طراحی بازی «گنجنامه ایران»، خلأ موجود در دنیای بازیهای دیجیتال برای افراد نابینا را هدف قرار دادند. این بازی هیچ وابستگی به عناصر تصویری ندارد و تماماً بر پایه محتوای صوتی بنا شده است. کاربر در این فضای تعاملی، سوار بر یک قالیچه خیالی به استانهای مختلف کشور سفر میکند تا با تاریخ، سوغات، فرهنگ و اماکن دیدنی 31 استان ایران آشنا شود.
در نسخه فعلی این پروژه، محتوای مربوط به سه استان تهران، اصفهان و هرمزگان فعال شده است. سازندگان بازی برنامهریزی کردهاند تا در مراحل بعدی، محتوای مربوط به سایر استانها را نیز به بازی اضافه کنند.
تکنولوژی توسعه و چالشهای برنامهنویسی
زبان برنامهنویسی پایتون بستر توسعه این پروژه بوده است. درسا ساعیکیا، یکی از طراحان بازی، میگوید شناخت نیازهای واقعی افراد نابینا سختترین بخش مسیر بود. آنها در ابتدای راه با چالش عدم آشنایی دقیق با سبک زندگی و شیوه تعامل افراد آسیببین با ابزارهای دیجیتال روبهرو شدند و برای حل این مشکل، ارتباط مستقیم با این کاربران را آغاز کردند.
تفاوت با نسخههای «سادهسازی شده»
بررسیهای این دو دانشآموز نشان داد که در ایران نمونههای بسیار محدودی از بازیهای دیجیتال متناسب با نیاز نابینایان وجود دارد. نکته قابل توجه این است که بسیاری از نمونههای خارجی نیز صرفاً نسخههای «سادهسازی شده» یا «مناسبسازی شده» بازیهای معمولی هستند، نه آثاری که از ابتدا برای این کاربران طراحی شده باشند.
هدف اصلی سازندگان «گنجنامه ایران» این بود که بازی را از نقطه صفر و با محوریت نیازهای خاص کاربران دارای آسیب بینایی طراحی کنند تا تجربهای بومی و کاربردی خلق شود. ویژگیهای کلیدی این بازی عبارتند از:
- حذف کامل وابستگی به عناصر بصری.
- استفاده از روایتهای صوتی برای معرفی فرهنگ استانها.
- رویکرد آموزشی-گردشگری برای اقشار کمتر دیده شده در صنعت گیمینگ.
- قابلیت گسترش محتوایی برای تمامی استانهای ایران.