تیمی از پژوهشگران به سرپرستی دکتر توماس کیسرلینگ، استاد پزشکی در دانشگاه کارولینای شمالی، برای بررسی تأثیر کیفیت رژیم غذایی در برابر کاهش صرف کالری، ۳۶۰ بزرگسال مبتلا به چاقی را به مدت دو سال تحت نظر گرفتند. هدف این تحقیق مشخص کردن این نکته بود که آیا صرفاً کم کردن مقدار غذا کافی است یا نوع مواد مصرفی اولویت بیشتری دارد.
دو مسیر متفاوت برای کاهش وزن
در این پژوهش، شرکتکنندگان به دو گروه مجزا تقسیم شدند تا اثرات دو رویکرد تغذیهای متضاد سنجیده شود:
- گروه رژیم مدیترانهای:این افراد بر مصرف چربیهای سالم، غلات کامل، میوهها و سبزیجات تأکید داشتند و در مقابل، مصرف کربوهیدراتهای تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده را به شدت محدود کردند.
- گروه کاهش کالری (WeightWatchers):تمرکز اصلی این گروه بر کاهش میزان کالری دریافتی بود، هرچند در کنار آن بر افزایش مصرف میوهها و سبزیجات نیز تأکید میشد.
نتیجهای مشابه در ترازو، تفاوتی عمیق در سلامت
پس از گذشت دو سال، نتایج از نظر عددی شباهت عجیبی داشت؛ هر دو گروه حدود ۴ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند. اما وقتی محققان به کیفیت رژیم غذایی نگاه کردند، تفاوتها آشکار شد. گروهی که از رژیم مدیترانهای پیروی میکردند، بهبود قابل توجهی در کیفیت تغذیه خود تجربه کردند.
پژوهشگران معتقدند رژیم مدیترانهای برخلاف برنامههای صرفاً کالریسنج، یک نقشه راه واضح برای انتخابهای غذایی مغذی ارائه میدهد و فرد را به جای تمرکز بر اعداد، به سمت انتخاب مواد اولیه سالم سوق میدهد.
جلوگیری از بیماریهای مزمن و دیابت
دکتر کیسرلینگ تأکید میکند که کیفیت غذا مستقیماً با ریشههای بیماریهای مزمن در ارتباط است. او توضیح میدهد که کاهش کربوهیدراتهای ناسالم و جایگزینی آنها با چربیهای سالم و غذاهای کامل، کلید اصلی کاهش ریسک ابتلا به دیابت و بیماریهای قلبی است.
اگرچه محققان اذعان دارند که برای درک کامل اثرات کیفیت رژیم غذایی بر پیامدهای سلامت در افراد چاق به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما یافتههای فعلی یک پیام روشن دارد: برنامههای کاهش وزن باید از تمرکز صرف بر «مقدار» فاصله گرفته و بر «کیفیت» مواد غذایی متمرکز شوند.