ادعای ایالات متحده مبنی بر انتقال حجم بالای نفت از مسیر جنوبی تنگه هرمز، با واقعیتهای میدانی همخوانی ندارد. یک منبع امنیتی مطلع در تهران، این روایتها را تلاشی برای تأثیرگذاری بر قیمتهای جهانی انرژی و بخشی از جنگ روانی واشنگتن توصیف کرد.
تضاد روایتهای واشنگتن با واقعیتهای میدانی
این مقام امنیتی در گفتگو با شبکه «پرستیوی» تأکید کرد که آمریکا تلاش میکند با القای تصویر «فعالیت عادی» در مسیر جنوبی، ناکارآمدی مسیر شمالی را برجسته کند. اما واقعیت این است که عملیات ایران برای حفظ محدودیت تردد در این آبراه راهبردی، کاملاً اجرایی است. کشتیهایی که قوانین و هشدارهای اعلامشده را نادیده بگیرند، با واکنش مستقیم مواجه میشوند.
شواهد میدانی نشان میدهد نفتکشها پس از دریافت هشدارهای ایران، مسیر خود را تغییر میدهند. همین موضوع ثابت میکند که محدودیتهای اعمالشده جدی است و برخلاف ادعاهای واشنگتن، مسیرها بهسادگی باز نیستند.
تناقضهای استراتژیک و اقتصادی آمریکا
یک پرسش اساسی در اینجا مطرح است: اگر مسیر جنوبی تنگه هرمز بدون مشکل فعال است، چرا ایالات متحده همچنان از تهران خواستار توافق است و محاصره دریایی را ادامه میدهد؟
علاوه بر این، افزایش قیمت بنزین در داخل خاک آمریکا، خود گواه متناقضی بر ادعاهای واشنگتن درباره باز بودن مسیر انتقال نفت است. این فشار قیمتی در بازار داخلی آمریکا، نشان میدهد که زنجیره تأمین انرژی تحت تأثیر تنشهای منطقهای قرار دارد.
گزارشهای ردیابی کشتیها و موضع سیاسی
شرکتهای ردیابی کشتیها نیز تایید میکنند که تردد در این آبراه استراتژیک بهشدت محدود یا متوقف شده است. در حالی که پیش از درگیریهای اخیر، روزانه صدها کشتی از تنگه هرمز عبور میکردند، اکنون محمولههای نفت خام قابلتوجهی در این مسیر دیده نمیشود.
این تحلیلها با دیدگاه محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس و مذاکرهکننده ارشد ایران، همسو است. محورهای اصلی این موضع عبارتند از:
- انتقاد از تلاش آمریکا برای مدیریت آنچه «بازارهای کاغذی نفت» نامیده میشود.
- تأکید بر حفظ کنترل ایران بر مسیر اصلی انتقال نفت.
- رد ادعاهای واشنگتن درباره وضعیت تردد در تنگه هرمز.