درمانهای استاندارد لثه مانند جرمگیری و تمیز کردن عمقی، برای همه بیماران مبتلا به پریودنتیت (بیماری شدید لثه) پاسخگو نیست. یافتههای جدید منتشر شده در نشریهJournal of Periodontologyنشان میدهد افزودن امگا ۳ و آسپیرین با دوز پایین به پروتکلهای درمانی معمول، نتایجی بسیار نزدیک به درمانهای مبتنی بر آنتیبیوتیک دارد. این دستاورد در زمانی رخ میدهد که مقاومت باکتریایی به دلیل مصرف بیرویه آنتیبیوتیکها به یک بحران جهانی تبدیل شده است.
پریودنتیت؛ تهدیدی برای استقامت دندانها
پریودنتیت یک بیماری التهابی مزمن است که ریشه در تجمع باکتریها در زیر لثه دارد. این وضعیت با تخریب تدریجی بافتهای نگهدارنده دندان پیش میرود. اگر درمان بهموقع صورت نگیرد، تحلیل استخوان رخ میدهد و در نهایت دندانها لق شده و از دست میروند.
جزئیات مطالعه و گروههای درمانی
در این پژوهش، ۱۰۹ بیمار مبتلا به پریودنتیت شدید را به چهار گروه مجزا تقسیم کردند تا اثرات روشهای مختلف را بسنجند:
- گروه اول:دریافت جرمگیری زیر لثه به همراه دارونما (قرص بیاثر).
- گروه دوم:جرمگیری به همراه مصرف ۱۴ روزه آنتیبیوتیکهای مترونیدازول و آموکسیسیلین.
- گروه سوم:جرمگیری به همراه مصرف روزانه ۳ گرم امگا-۳ و آسپیرین با دوز پایین به مدت ۶ ماه.
- گروه چهارم:ترکیب هر دو روش؛ یعنی جرمگیری، ۱۴ روز آنتیبیوتیک و ۶ ماه امگا-۳ و آسپیرین.
مقایسه نتایج: امگا-۳ در برابر آنتیبیوتیک
ارزیابیهای صورت گرفته پس از یک سال، تفاوتهای چشمگیری را میان گروهها نشان داد. نرخ موفقیت در گروه مصرفکننده آنتیبیوتیک ۵۸ درصد بود، در حالی که گروه مصرفکننده امگا-۳ و آسپیرین با نرخ ۵۷.۷ درصد، عملکردی تقریباً مشابه داشت. در مقابل، تنها ۲۳.۱ درصد از بیمارانی که فقط درمان استاندارد و دارونما دریافت کرده بودند، به هدف درمانی رسیدند.
نکته قابل توجه این است که ترکیب آنتیبیوتیک با مکملهای امگا-۳ و آسپیرین، نسبت به مصرف تنها آنتیبیوتیک، برتری یا تأثیر اضافهای ایجاد نکرد.
مکانیسم اثر امگا-۳ و آسپیرین
امگا-۳ برخلاف داروهای ضدالتهابی معمولی که صرفاً مسیرهای التهابی را مسدود میکنند، به تولید مولکولهایی کمک میکند که التهاب را بهطور طبیعی کاهش میدهند. این ویژگی در کنار اثرات آسپیرین، محیط لثه را برای ترمیم آماده میکند و فشار را از روی مصرف داروهای ضدباکتری برمیدارد.