دکتر «آیوش ویساریا»، محقق ارشد و عضو هیئت علمی مرکز بهداشت، آب و هوا، سلامت و مراقبتهای بهداشتی در نیوجرسی، اعلام کرد که اندازهگیری دور کمر میتواند نشانه اولیهای از مقادیر ناسالم چربی بدن باشد. وی تأکید کرد که این معیار در کنار وزن بدن، به شناسایی زودهنگام خطرات سلامتی کمک کرده و فرصتی برای کاهش ریسک ابتلا به بیماریهای زیر فراهم میکند:
- دیابت
- بیماریهای قلبی
- سکته مغزی
- برخی از انواع سرطانها
محدودیتهای شاخص توده بدنی (BMI)
در حالی که شاخص توده بدنی (BMI) مدتهاست برای تخمین وزن اضافی و چاقی استفاده میشود، اما مطالعات نشان میدهند که این معیار میتواند بسیار نادرست باشد. دلیل اصلی این موضوع آن است که BMI تنها قد فرد را با وزن او مقایسه میکند و نسبت چربی به عضله را در نظر نمیگیرد.
یافتههای پژوهشی جدید
محققان برای بررسی روشهای جدید اندازهگیری چاقی، دادههای ۱۹۰۰ بزرگسال در بازه سنی ۲۰ تا ۵۹ سال را که در یک نظرسنجی سالانه سلامت و تغذیه شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند. در این راستا، چارچوبهای پیشنهادی جدیدی مطرح شده است که استفاده از معیارهای زیر را در کنار BMI توصیه میکند:
- اندازه دور کمر
- نسبت کمر به قد
- نسبت کمر به باسن
دکتر ویساریا در پایان خاطرنشان کرد که یافتهها نشان میدهد برای شناسایی خطرات سلامتی مرتبط با چاقی، لزوماً نیازی به اندازهگیریهای پیچیده نیست و اندازهگیری ساده دور کمر اطلاعات بسیار مفیدی را برای پزشکان و بیماران فراهم میکند. بر اساس این نتایج، BMI به تنهایی بدترین معیار برای تشخیص میزان چربی ناسالم بدن است.
