پادشاهان آشور هر آنچه در توان داشتند به کار گرفتند تا نام خود را جاودانه کنند. پیروزی‌های آن‌ها بر دیوارهای کاخ‌ها حک شد و تندیس‌های عظیمشان نگهبان دروازه‌های شهر شدند. اما در این میان، زنان خاندان سلطنتی برای مدت‌ها در سکوت و سایه باقی ماندند و تاریخ، روایت اندکی از جایگاه آن‌ها داشت.
گنجینه‌ای به اندازه توت‌عنخ‌آمون
تغییر این روایت با کشف آرامگاه‌های سلطنتی در زیر کف کاخ شمال‌غربی نمرود در شمال عراق رقم خورد. باستان‌شناسان در این مکان با بقایای ملکه‌های آشوری و مجموعه‌ای خیره‌کننده از اشیای قیمتی روبه‌رو شدند. این آثار که حدود ۲۷۰۰ سال دست‌نخورده در خاک مانده بودند، از غنی‌ترین یافته‌های باستان‌شناسی خاور نزدیک به شمار می‌روند.
پژوهشگران مؤسسه مطالعات فرهنگ‌های باستانی دانشگاه شیکاگو و اداره میراث و آثار باستانی عراق، کیفیت و حجم این زیورآلات طلایی را با گنجینه‌های سلطنتی مصر مقایسه می‌کنند. اگرچه مقایسه با توت‌عنخ‌آمون بدیهی به نظر می‌رسد، اما تفاوت اصلی در ماهیت این یافته‌هاست؛ در نمرود نه آرامگاه یک فرعون جوان، بلکه محل دفن چندین نسل از زنان سلطنتی کشف شد. نام‌هایی چونیابا، بانیتو، آتالیا و حماپس از قرن‌ها سکوت، دوباره به دنیای زندگان بازگشتند.
رازهای مدفون در شهر کالحو
شهر باستانی کالحو (نمرود امروزی) در قرن نهم پیش از میلاد و در دوران پادشاهی آشورناصیرپال دوم به یکی از پایتخت‌های استراتژیک آشور تبدیل شد. باستان‌شناسان از قرن نوزدهم میلادی کاوش‌های خود را در کاخ شمال‌غربی این شهر آغاز کردند و موفق شدند نقش‌برجسته‌ها، عاج‌های تزئینی و معماری باشکوه این تمدن را بازیابی کنند.
با این حال، بزرگ‌ترین راز کاخ در لایه‌های زیرین زمین پنهان بود. در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹، مظاهر محمود حسین، باستان‌شناس عراقی، هنگام بررسی بخش‌های مسکونی کاخ متوجه ناهنجاری‌هایی در کف بنا شد که مسیر را برای کشف این آرامگاه‌ها هموار کرد. یافته‌های این مجموعه شامل موارد زیر است:
- زیورآلات طلا و سنگ‌های قیمتی
- ظروف سلطنتی و مهرها
- تزیینات ظریف طلاکاری شده
- بقایای انسانی ملکه‌های آشوری