بیش از 13 میلیون کودک در سراسر
جهان تا کنون با استفاده از روشهای کمک باروری متولد شدهاند. حالا سوالی که ذهن بسیاری را درگیر کرده این است: آیا روزهای اول زندگی در آزمایشگاه میتواند ردی در DNA آنها باقی بگذارد؟
به گزارش فرارو، به تازگی دانشمندان در
چین به دنبال یافتن یک نشانه احتمالی در ژنوم کودکان متولد شده از طریق روشهای کمک باروری بودند. تحقیقات قبلی نشان دادهاند که برخی از بیماریهای ژنتیکی ممکن است در بین این کودکان کمی شایعتر باشد، اما دلیل آن هنوز مشخص نیست. هرگونه اثر درمانی باید از عوامل مختلفی مانند
سلامت والدین و شرایط دوران بارداری جدا شود.
تیم محققان دانشگاه سان یات-سن به دنبال تغییرات در قطعات خاصی از DNA بود که به عنوان 'ژنهای پرشی' شناخته میشوند. این ژنها، برخلاف نامشان، ژنهای معمولی نیستند؛ بلکه میتوانند خود کپیهایی بسازند و آنها را در قسمتهای جدیدی از DNA قرار دهند. نوع LINE-1 یکی از این ژنهاست.
یک مطالعه پیشین بر روی موشها نشان داده بود که تجربیات اولیه زندگی میتواند بر ژنهای پرشی در مغز تاثیر بگذارد، اما این یافته نمیتواند به طور مستقیم به کودکان انسان در طول IVF اشاره کند. برای بررسی این موضوع، محققان نمونههای خون 33 کودک حاصل از روش IVF و 42 کودک حاصل از بارداری طبیعی (بدون درمانهای ناباروری) را مورد ارزیابی قرار دادند. بیشتر نمونهها هنگام تولد از بند ناف گرفته شده بودند و برخی دیگر متعلق به کودکان دو تا پنجساله بودند.
نتایج نشان داد که میزان DNA نوع LINE-1 در کودکانی که از طریق IVF متولد شده بودند، اندکی بیشتر است. همچنین بررسی شد که آیا این تفاوت به نوع درمان ناباروری بستگی دارد یا خیر. محققان هیچ تفاوت آشکاری در میزان LINE-1 میان کودکان حاصل از روش معمول IVF و آنهایی که از طریق تزریق یک اسپرم واحد به درون تخمک متولد شده بودند، مشاهده نکردند.
این تحقیق نشان میدهد که تحقیقات بیشتری برای درک کامل تاثیر روشهای کمک باروری بر ژنوم فرزندان ضروری است.
