در تاریک‌ترین نقاط اقیانوس آرام، جایی که فشار آب خردکننده است و نور خورشید هرگز به اعماق نمی‌رسد، موجودات زنده برای بقا به روش‌های عجیبی متوسل می‌شوند. برخی از انرژی آتشفشان‌های زیرآبی تغذیه می‌کنند و برخی با تولید نور، شکار را به دام می‌اندازند؛ اما آمفی‌پودهای کوچک راه ساده‌تری برای سفر در این پهنه وسیع پیدا کرده‌اند: سوار شدن بر پشت جانداران بزرگ‌تر.
سواران رایگان در اعماق ۳۰۰۰ متری
دانشمندان در عمق بیش از ۳۰۰۰ متری اقیانوس آرام جنوب شرقی، مشاهده کردند که آمفی‌پودها (سخت‌پوستان کوچک) محکم به پاهای عنکبوت‌های دریایی غول‌پیکر با نام علمیColossendeis colosseaچسبیده‌اند. در محیطی که هر کالری انرژی برای زنده ماندن حیاتی است، این رفتار نوعی بهینه‌سازی برای جابه‌جایی در فضای وسیع کف اقیانوس محسوب می‌شود.
تکرار رفتار؛ فراتر از یک اتفاق
در ابتدا احتمال می‌رفت این برخوردها تصادفی باشد، اما شواهد متفاوتی ثبت شد. پژوهشگران دقیقاً همین رفتار را در نقطه‌ای دیگر و در فاصله ۲۲۵ کیلومتری از محل نخست مشاهده کردند. تکرار این وضعیت در دو منطقه دور از هم، این احتمال را تقویت کرد که آمفی‌پودها عمداً و به صورت استراتژیک، عنکبوت‌های دریایی را برای جابه‌جایی انتخاب می‌کنند.
معمای توزیع جهانی مزوپلئوستس ابی‌سوروم
گونه‌یMesopleustes abyssorumکه محور این مطالعه بود، برای زیست‌شناسان معمای بزرگی است. این جانور برخلاف بسیاری از موجودات دریایی، توانایی شنای زیادی ندارد و مرحله‌ی لاروی شناور (که معمولاً باعث انتقال جانداران توسط جریان‌های اقیانوسی می‌شود) را طی نمی‌کند. با این حال، حضور این گونه در نقاط مختلف جهان ثبت شده است:
- محدوده زیستگاه:عمق ۶۹۰ تا ۳۵۰۰ متری
- توزیع جغرافیایی:اقیانوس‌های آرام، اطلس، هند و جنوبی
کمبود غذا، دمای پایین و پراکندگی جمعیت در اعماق اقیانوس، یافتن جفت را برای این موجودات سخت می‌کند. استفاده از عنکبوت‌های غول‌پیکر به عنوان وسیله نقلیه، تنها راهی است که آمفی‌پودها می‌توانند بدون صرف انرژی زیاد، مسافت‌های طولانی را طی کنند و به جفت‌های احتمالی برسند.