نتایج یک آزمایش بالینی بینالمللی نشان میدهد سماگلوتاید (از دسته داروهای GLP-1) پتانسیل کاهش بافت اسکار کبد را دارد. این یافتهها که در نشریه تخصصی «The Lancet Gastroenterology & Hepatology» منتشر شده، پاسخی به نیازهای درمانی افرادی است که از اختلال متابولیک «کبد چرب همراه با التهاب» (steatohepatitis) رنج میبرند؛ بیماریای که پیشروی آن منجر به سیروز، نارسایی کبد و در نهایت نیاز به پیوند عضو میشود.
نخستین گام در بهبود فیبروز کبدی
روهیت لامبا، نویسنده ارشد این پژوهش، تأکید میکند که این آزمایش برای نخستین بار اثرات مثبت سماگلوتاید را بر بهبود فیبروز در بیماران دچار کبد چرب التهابی به اثبات رسانده است. این دستاورد برای گروهی از بیماران که پیش از این گزینههای درمانی محدودی داشتند، نویدبخش است.
جزئیات آزمایش بالینی روی ۷۰۰ شرکتکننده
در مرحله دوم این تحقیق، ۷۰۰ بزرگسال شرکت کردند. محققان ابتدا از طریق بیوپسی تأیید کردند که این افراد دچار کبد چرب همراه با التهاب و اسکار متوسط تا پیشرفته هستند. برخی از این شرکتکنندگان در مراحل ابتدایی سیروز کبدی قرار داشتند.
محققان در این مطالعه روی سه محور متمرکز بودند:
- بررسی اثرگذاری سماگلوتاید به تنهایی بر بافت کبد.
- سنجش ترکیب سماگلوتاید با «زالفرمین» (zalfermin)، یک داروی آزمایشی برای بهبود متابولیسم بدن.
- مقایسه نتایج این درمانها با گروه کنترل (دارونما).
برتری سماگلوتاید در معکوس کردن اسکار
نتایج نشان داد هرچند درمان ترکیبی (سماگلوتاید و زالفرمین) عملکرد بهتری نسبت به دارونما داشت، اما سماگلوتاید به تنهایی بهبود آماری قابلتوجهی در کاهش اسکار کبد ایجاد کرد. نکته حائز اهمیت این است که این بهبود، حتی در بیماران مبتلا به بیماریهای پیشرفته کبدی مشاهده شد و در عین حال، باعث تشدید شرایط التهابی کبد نشد.