سینما؛ از ابزار سرگرمی تا پیشران تمدنی
مسئولان فرهنگی تصمیم گرفتهاند مراسم روز ملی سینما در سال جاری را حول محور «ایران آینده» سازماندهی کنند. این تغییر رویکرد نشان میدهد که سینما در سیاستگذاریهای کلان فرهنگی، دیگر تنها یک صنعت تفریحی نیست. کارشناسان سالهاست تأکید میکنند که هنر هفتم باید به عنوان یک «صنعت استراتژیک» و «پیشران تمدنی» عمل کند؛ ابزاری که میتواند هویت ملی را بازتولید کرده و موتور محرکی برای توسعه باشد.
گذار به سوی ایران آینده نیازمند توازنی هوشمندانه میان سنت و مدرنیته و همچنین عدالت و پیشرفت است. در این مسیر، سینما میتواند نقش تعیینکنندهای ایفا کند تا تصویری روشن از اهداف ملی به مخاطبان ارائه دهد.
جایگزینی «تصویر امید» با سیاهنمایی
یکی از بزرگترین چالشهای مسیر توسعه، فقدان «تصویر امید» در آثار هنری است. سینما باید بتواند بدون افتادن در تله شعارهای سطحی یا غرق شدن در سیاهنماییهای رایج، روایتی دقیق از توانمندیهای ایرانی ارائه دهد. هدف این است که سینمای کشور به جای نمایش کلیشهها، بر قابلیتهای واقعی متمرکز شود.
برای تقویت سرمایه اجتماعی امید، روایتهای سینمایی باید بر محورهای زیر متمرکز شوند:
- نمایش دستاوردهای نخبگان علمی و فناورانه کشور.
- روایت موفقیتهای صنایع دانشبنیان در محیطهای عملیاتی.
- به تصویر کشیدن قهرمانان گمنامی که در ساختارهای اداری و فنی با چالشها جنگیدهاند و به نتیجه رسیدهاند.
روایت انسانی از پیشرفت؛ فراتر از نمای بیرونی
روایت توسعه در سینما نباید به نمایش ساده کارخانهها یا پروژههای عمرانی تقلیل یابد. پیشرفت واقعی در قاب دوربین، نه در ماشینآلات، بلکه در «زیست سوژه ایرانی» نهفته است. سینما باید بپردازد به اینکه انسان ایرانی در مواجهه با نوآوری و چالشهای تغییر، چه احساسی دارد و چگونه تحول مییابد.
هنر هفتم با تلاش هدفمند برای تصویرسازی آیندهای امیدمحور، میتواند هویت ملی را بر اساس شاخصههای روز جامعه بازتعریف کند. پیوند زدن میراث تاریخی و فرهنگی ایران با مفاهیم فناورانه و مدرن، کلید اصلی این بازتعریف است تا سینما بتواند همزمان هم به گذشته افتخار کند و هم به آینده چشم بدوزد.