دو فضایی شدن انسان در عصر هوش مصنوعی؛ از نورون‌ها تا تلگراف

ماهیت دوگانه وجود انسان: ذهنیت در برابر عینیت

انسان ذاتاً دو فضایی خلق شده است. این دوگانه از تلاقی ذهنیت و عینیت شکل می‌گیرد. جهان عینیت‌ها و محسوسات، دنیایی است که با اقتضائات جغرافیا و مکان گره خورده است، اما در مقابل، جهان ذهن سیال است. در فضای ذهن، تخیل و تجربه‌های سورئال جایگزین واقعیت‌های ملموس می‌شوند. این توانمندی به انسان اجازه می‌دهد بر اساس مفروضات ریاضی، جهان‌های بدیل را تصور کند و از محدودیت‌های فیزیکی فراتر رود.

مقایسه قدرت مغز انسان با مدل‌های زبانی بزرگ

قدرت پردازش مغز انسان خیره‌کننده است و ساختاری پیچیده دارد که شامل موارد زیر است:

• ۸۶ میلیارد نورون
• بیش از یک تریلیون سیناپس برای اتصال نورون‌ها به یکدیگر

برای درک این عظمت، می‌توان آن را با هوش مصنوعی مقایسه کرد. مدل‌های زبانی بزرگی مانند ChatGPT برای یافتن داده‌ها و تنظیمات، از حدود یک تریلیون و ۲۰۰ میلیارد پارامتر استفاده می‌کنند. این شباهت عددی نشان می‌دهد که انسان به طور طبیعی دارای ذهنی بسیار قدرتمند با توانمندی بالا است.

تکامل ارتباطات و واگذاری کارکردهای ذهنی

رابطه انسان و جهان صنعتی همواره در حال تغییر بوده است. در دورانی که صنعت کمتر در ارتباطات انسانی مداخله می‌کرد، جهان ذهن قدرت بیشتری داشت. اما با پیشرفت صنعت، انسان ناخواسته برخی از کارکردهای ذهنی خود را به سیستم‌های صنعتی واگذار کرد.

نقطه عطف این تحول در اواخر قرن نوزدهم و با اختراع تلگراف توسط مورس رقم خورد. مورس برای نخستین بار توانست پیام‌ها را به صورت همزمان منتقل کند. این دستاورد با حذف فاصله فیزیکی میان فرستنده و گیرنده، آغازگر دوران جدیدی از «دو فضایی شدن ارتباطی» در تاریخ بشر بود.