تضاد میان توصیفات رهبری و رفتار منتقدان
احمد زیدآبادی در یادداشتی با عنوان «ناسزابازار!» در کانال تلگرامی خود، به بررسی رفتار جمعی پرداخت که علیرغم ادعای پیروی از رهبری، لحنی تند و توهینآمیز در برابر رئیسجمهور دارند. او معتقد است هر اندازه رهبری بر ویژگیهایی چون صداقت و دلسوزی مسعود پزشکیان تأکید کرده، این تأکیدات بر گروه خاصی از منتقدان هیچ اثری نداشته است.
زیدآبادی شدت این حملات را به گونهای توصیف میکند که تعابیر به کار رفته توسط این افراد، فراتر از حد تصور است؛ تا جایی که به گفته او، یک فرد عادی حتی در برابر شخصیتهایی چون نتانیاهو نیز از به کار بردن چنین کلمات رکیکی اباء دارد. وی وضعیت فعلی فضای مجازی و رسانههایی که این جریان را پیش میبرند، به «دکان عطاری» تشبیه کرد که هرگونه فحش، ناسزا و تهمتی در آن برای نثار رئیسجمهور موجود است.
گستره حملات؛ از ریاستجمهوری تا مجلس
نویسنده این یادداشت تأکید میکند که این موج توهینها تنها محدود به شخص رئیسجمهور نیست. او اشاره کرد که لحن این جریان در برابر محمدباقر قالیباف نیز تفاوت چندانی با برخوردشان با مسعود پزشکیان ندارد و تنها یک پله با آن فاصله دارد. این موضوع نشان میدهد که رویه «ناسزابازاری» این گروه، یک الگوی رفتاری ثابت در برابر چهرههای سیاسی است.
پرسش از هدف نهایی و مکانیسم جایگزینی
زیدآبادی در پایان یادداشت خود، هدف واقعی این جریان را زیر سؤال میبرد. او میپرسد که این حجم از فشار و توهینات واقعاً در پی چه اتفاقی است؟
- آیا هدف این گروه، شکست دادن دولت است؟
- یا فشار برای استعفای رئیسجمهور را دنبال میکنند؟
او با طرح یک پرسش استراتژیک، این موضوع را به چالش میکشد که حتی در صورت وقوع هر دو مورد (شکست یا استعفا)، این جریان با چه مکانیسمی و بر اساس چه برنامهای قصد دارد فرد مورد نظر خود را جایگزین رئیسجمهور کند؟