توسعه نامتوازن شهری؛ نمایشگاه یا شهر؟
سایت دائمی نمایشگاههای بینالمللی بیش از ۶۰ سال پیش احداث شد. در آن دوران، این مکان کاملاً مستقل و خارج از بافت مسکونی متراکم قرار داشت. اما در دهههای گذشته، مدیریت شهری با صدور مجوزهای ساختمانی متراکم و گسترش بیرویه، حریم این مجموعه ملی را در برگرفت.
مدیریت نمایشگاه این استدلال را با مثال «بازار بزرگ تهران» مقایسه میکند؛ همانطور که نمیتوان گفت بازار مردم پایتخت را گروگان گرفته چون معابر پیرامونش پرترافیک است، نمیتوان نمایشگاهی با قدمت ششدههای را مسبب ترافیک ریشهدار شمال شهر دانست.
ترافیک ساختاری در برابر ترافیک مقطعی
باید میان ترافیک بنیادین کلانشهر تهران و ترافیک چندساعته نمایشگاهها تفکیک قائل شد. واقعیتهای آماری نشان میدهد ترافیک مزمن شمال پایتخت یک بحران دائمی است، در حالی که:
- تنها ۳ تا ۴ رویداد پرمخاطب در طول سال برگزار میشود.
- این ترافیک مقطعی تنها برای ساعاتی محدود در بازه ۳ یا ۴ روزه رخ میدهد.
- تقلیل دادن بحران ترافیکی شمال شهر به چند ساعت رویداد اقتصادی، رویکردی غیرکارشناسی است.
میراث «برج باغها» و بارگذاری جمعیتی
یکی از نقاط کلیدی بحث، مصوبه جنجالی «برج باغها» است. این سیاست در دهههای اخیر باعث تخریب گسترده باغات شمیرانات و جایگزینی آنها با ساختوسازهای انبوه و برجهای بلند شد. نتیجه این تصمیمات، تراکم سرسامآور جمعیتی در منطقه شمال بود.
الگوی مصرف ساکنان برجهای اطراف نمایشگاه بهگونهای است که بهازای هر عضو خانواده، دستکم یک خودروی شخصی وجود دارد. این حجم از بارگذاری جمعیتی و انباشت خودروها در منطقهای با زیرساختهای محدود، عامل اصلی ترافیک است، نه برگزاری نمایشگاههای بینالمللی.