قزوین؛ فراتر از یک شهر تاریخی
امین عارفنیا، مدیرعامل شرکت چاپ و نشر بانک ملی ایران، در این مراسم بر جایگاه تمدنی قزوین تاکید کرد. او معتقد است قزوین تنها شهری با پیشینه تاریخی نیست، بلکه کانون شکلگیری و تداوم فرهنگ ایرانی است. این شهر در حوزههای معماری، شعر، ادب و بهویژه خوشنویسی، نقشی بسیار فراتر از ظرفیت جغرافیایی خود در تاریخ ایران ایفا کرده است.
انتخاب قزوین به عنوان پایتخت ایران در دوره صفویه، از نگاه عارفنیا صرفاً یک تصمیم سیاسی یا جغرافیایی نبوده، بلکه نشاندهنده ظرفیتهای فرهنگی و ساختار تمدنی این شهر در آن دوران است.
خوشنویسی؛ موسیقی بصری میراث ایرانی
در این مراسم، خوشنویسی ایرانی نه به عنوان یک هنر تجسمی ساده، بلکه به عنوان بخشی از میراث نوشتاری ایران معرفی شد. در این هنر، کلمات تنها نوشته نمیشوند، بلکه زیبایی، موسیقی و معنا در کنار یکدیگر قرار میگیرند تا پیامی عمیقتر را منتقل کنند.
عارفنیا تأکید کرد که عنوان «پایتخت خوشنویسی ایران» برای شهر قزوین، یک لقب تشریفاتی نیست. این جایگاه حاصل سوابق تاریخی، سنتهای هنری و تلاش نسلهای متوالی از استادان و هنرمندانی است که نام این شهر را در تاریخ هنر ایران ماندگار کردند.
عمادالکتاب؛ پیوند میان مهارت و آموزش
محور اصلی این اثر نفیس، میرزا محمدحسین سیفی قزوینی معروف به «عمادالکتاب» است. او از استادان برجسته خط نستعلیق بود، هرچند در خطوط نسخ و شکستهنستعلیق نیز تسلط کامل داشت. اهمیت عمادالکتاب تنها به مهارتهای فنی او محدود نمیشود، بلکه جایگاه او در تاریخ هنر، به دلیل نقش او در انتقال سنت خوشنویسی به نسلهای بعدی است.
- تسلط بر خطوط نستعلیق، نسخ و شکستهنستعلیق
- نقش کلیدی در آموزش و پرورش نسلهای جدید خوشنویسان
- تبدیل مهارت فردی به یک جریان فرهنگی مستمر
به باور مدیرعامل نشر بانک ملی، هنرمندی که صرفاً اثر خلق میکند، یک اثر به جا میگذارد، اما هنرمندی که دانش و تجربه خود را به نسل بعد منتقل میکند، در واقع یک جریان فرهنگی را ایجاد و تداوم میبخشد.