تامی پیگوت، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، در اظهاراتی صریح تأکید کرد که واشنگتن هیچ برنامهای برای تعامل با طالبان در جهت توسعه منابع معدنی افغانستان ندارد. او با توصیف طالبان به عنوان «دهشتافکنان»، استدلال کرد که سرمایهگذاری آمریکا در بخش معادن، عملاً منابع مالی را در اختیار این گروه قرار میدهد و مسیر را برای تداوم رفتارهای ضدانسانی آنها هموار میکند.
درخواست طالبان برای گشایش اقتصادی
این موضع سخت واشنگتن در واکنش به درخواستهای متوالی مقامات طالبان اتخاذ شده است. پیش از این، امیرخان متقی، وزیر امور خارجه طالبان، در گفتگو با روزنامه «فایننشال تایمز» اعلام کرده بود که آنها از سرمایهگذاری ایالات متحده در بخش معادن استقبال میکنند. ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان نیز روز چهارشنبه بر نیاز افغانستان به روابط دیپلماتیک و اقتصادی با واشنگتن تأکید کرد و خواستار برقراری روابط خوب میان دو طرف شد.
طالبان طی پنج سال گذشته برای متقاعد کردن واشنگتن تلاشهای متعددی انجام دادند. این گروه چندین زندانی آمریکایی را به عنوان نشانهای از «حسن نیت» آزاد کردند تا زمینهساز برقراری روابط رسمی شوند؛ اما واشنگتن همچنان رویکردی محتاطانه در پیش گرفته و در بیانیههای رسمی خود، طالبان را گروهی تروریست میداند.
عوامل انزوای دیپلماتیک کابل
نظام حکمرانی طالبان به دلیل رویکردهای محدودکننده و عدم ایجاد یک ساختار سیاسی فراگیر، در سطح جهانی با انزوای شدید مواجه است. این وضعیت در کنار نگرانیهای بینالمللی درباره حقوق بشر، مانع از پذیرش رسمی این دولت توسط اکثر کشورهای جهان شده است.
برخی از کلیدیترین موانع تعامل بینالمللی با طالبان عبارتند از:
- اعمال محدودیتهای شدید بر مشارکت زنان در اقتصاد که منجر به تضعیف ظرفیتهای تولیدی افغانستان شده است.
- عدم پذیرش یک ساختار سیاسی فراگیر و جامع.
- سوابق مربوط به نقض حقوق بشر.
اگرچه برخی کشورها تعاملاتی در سطح کارشناسی با کابل دارند، اما روسیه نخستین کشوری بود که پس از پذیرش استوارنامه سفیر طالبان در ژوئیه ۲۰۲۵، دولت این گروه را بهطور رسمی به رسمیت شناخت و تا این لحظه تنها کشوری است که چنین اقدامی انجام داده است.