هورمون تستوسترون فراتر از اثرات جنسی، موتور محرک انرژی، توان عضلانی و سلامت جسمانی در مردان است. با پیشروی در سن، سطح این هورمون در بسیاری از مردان میانسال و سالمند افت میکند و همین مسئله، درمانهای جایگزینی هورمونی را به گزینهای رایج برای ارتقای کیفیت زندگی تبدیل کرده است. اما دستکاری در سطوح طبیعی این هورمون بدون نظارت دقیق، میتواند سیستم گردش خون و قلب را به مخاطره بیندازد.
خطر فیبریلاسیون دهلیزی و سکته مغزی
بینظمی ضربان قلب یا «فیبریلاسیون دهلیزی» شایعترین نوع آریتمی است که باعث تپش نامنظم و عملکرد ناکارآمد حفرات بالایی قلب میشود. این وضعیت تنها یک اختلال ساده در ضربان نیست، بلکه احتمال بروز سکته مغزی را به شدت افزایش میدهد. بیمارانی که با این عارضه دستوپنجه نرم میکنند، معمولاً مجبورند برای پیشگیری از لختههای خونی، تا پایان عمر از داروهای رقیقکننده خون استفاده کنند.
یافتههای مرکز پزشکی کانزاسسیتی
گروهی از پژوهشگران مرکز پزشکی امور کهنهسربازان کانزاسسیتی در ایالت میسوری آمریکا، مطالعهای جامع را برای بررسی رابطه میان سطح تستوسترون و ریتم قلب انجام دادند. این تیم علمی با بازبینی دقیق تمامی دادهها و شواهد موجود، به دنبال پاسخ به این پرسش بودند که درمانهای هورمونی تا چه اندازه ایمن هستند و کدام محدوده از تستوسترون کمترین ریسک را برای بیمار دارد.
نتایج این تحقیق که در نشریه علمی Journal of the Endocrine Society (متعلق به انجمن غدد درونریز آمریکا) منتشر شده، نکته تکاندهندهای را فاش میکند:
- رابطه بین تستوسترون و فیبریلاسیون دهلیزی از یکالگوی U-شکلپیروی میکند.
- مردانی که سطح تستوسترون خون آنها بسیار پایین است، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.
- به طور همزمان، افزایش بیش از حد این هورمون (بهویژه از طریق درمانهای جایگزینی نامنضبط) نیز احتمال بروز آریتمی را بالا میبرد.
این یافتهها تأکید میکند که حفظ تعادل در سطح هورمونها، کلید پیشگیری از عوارض جبرانناپذیر قلبی در مردان است.