وسواس جوانی؛ از کرمهای زیبایی تا جراحیهای افراطی
درویشعلیپور معتقد است میل به جوانی، یکی از جدیترین دغدغههای انسان مدرن است. طنز تلخ ماجرا اینجاست که بسیاری در دوران جوانی، قدر این سالها را نمیدانند و تازه در میانسالی یا پیری، تمام ذهنشان را وقف بازگشت به عقب میکنند. این میل در جامعه ایران و جهان، جلوههای متفاوتی دارد:
- استفاده گسترده از محصولات جوانسازی و کرمهای پوستی.
- روی آوردن به جراحیهای زیبایی برای تغییر ظاهر.
- تکریم ورزشهای خاص با هدف بازگرداندن شادابی جوانی.
او اشاره میکند که هر فرد بسته به توان مالی خود برای این هدف هزینه میکند، اما در برخی موارد، این رفتار از حد اعتدال خارج شده و به شکلی اعتیادگونه در میآید.
تله بازیهای آنلاین و خشم نسل جدید
قطعه دوم پازل سریال «اکسیر»، اعتیاد کودکان به فضای مجازی است. نویسنده این مجموعه میگوید کمتر خانوادهای را میتوان یافت که با مشکل استفاده بیش از حد فرزندانش از لپتاپ، تلفن همراه و بازیهای آنلاین مواجه نباشد. مشاهده کودکانی که در سنین ۸ یا ۹ سالگی، بخش اعظم ساعات بیداری خود را در این محیطات سپری میکنند، یکی از محورهای اصلی ایدهپردازی او بوده است.
درویشعلیپور تأکید میکند که جدا کردن کودکان از این بازیها، اغلب با واکنشهای تند، عصبانیت و پرخاشگری همراه است و همین تنشها در لایههای داستانی سریال گنجانده شده است.
تغییر چهره داریوش فرضیایی؛ از جوانی ابدی تا پدر نسل Z
ترکیب این دو دغدغه یعنی «وسواس جوانی» و «اعتیاد دیجیتال»، مسیر رسیدن به قصه «اکسیر» را هموار کرد. درویشعلیپور در این مسیر تصمیم گرفت تصویر رایجی که از داریوش فرضیایی وجود دارد را به کلی تغییر دهد. در حالی که سالها با جوانی همیشگی او شوخی میشد، نویسنده این بار او را در جایگاه مردی پیر و متأهل قرار داد.
شخصیت فرضیایی در این سریال، پدر پسری جوان و دختری از نسل Z است. نویسنده برای طراحی رفتار و ادبیات دختر خانواده، از نمونههای واقعی محیط اطراف خود الهام گرفته تا فاصله نسلها را نه فقط در ظاهر، بلکه در زبان و نگرش شخصیتها به تصویر بکشد.