پژوهشکده اکولوژی دریای خزر، با اجرای طرح پایلوت کوچک در این منطقه، نتایج امیدوارکنندهای را بهدست آورد. بررسیهای اولیه نشان داد که میگوها میتوانند در مدت کوتاهی به وزن 17.5 گرم برسند، رکوردی که در نوع خود بینظیر است و نسبت به منطقهی گمیشان، رشد قابل توجهی دارد.
حسینزاده این موفقیت را به شوری کمتر آب دریای خزر در سواحل مازندران نسبت داد؛ ویژگیای که استعداد منطقه را برای دستیابی به رشد بهتر میگو تأیید میکند. مدیرکل شیلات مازندران با تاکید بر اهمیت تخصیص اراضی، اعلام کرد که در فاز نخست، حدود 800 هکتار از 6 هزار هکتار مصوب برای آبزیپروری در نظر گرفته شده است.
این اقدام میتواند تحولی اساسی در شرق استان ایجاد کند و اراضی کمبازده فعلی را به منبعی پرسود برای تولید و اشتغالزایی تبدیل کند. پژوهشکده اکولوژی دریای خزر همگی عوامل مؤثر از جمله بافت خاک، شرایط اقلیمی، کیفیت آب دریای خزر و گونه مناسب برای پرورش را بررسی کرده است.
هم اکنون فاز نهایی پژوهش در مرحله دفاعیه قرار دارد و الزامات محیط زیستی مدنظر سازمان حفاظت محیط زیست نیز در حال اضافه شدن به طرح است. گونهی منتخب برای پرورش، میگوی وانامی است که 70 درصد تولید آن در جنوب کشور و گمیشان به بازارهای صادراتی اختصاص دارد.