نشستن طولانیمدت تنها یک عادت بد نیست، بلکه تهدیدی جدی برای بقای بدن است. این وضعیت با افزایش ریسک بیماریهای قلبی، مقاومت به انسولین، سفت شدن رگها و تحلیل عضلات گره خورده و در بدترین حالت، مرگ زودهنگام را به دنبال دارد. با این حال، ورزش منظم میتواند بسیاری از این پیامدها را خنثی کند، هرچند کاهش زمان نشستن به تنهایی نیز اهمیت زیادی دارد.
بازگشت انعطافپذیری به قلب؛ تجربه دو ساله
بنجامین لوین و تیم تحقیقاتیاش روی گروهی از بزرگسالان میانسال کار کردند که سالها کمتحرک بودهاند. این افراد به مدت دو سال، چهار تا پنج روز در هفته تمرینات هوازی ساختاریافته انجام دادند. برنامه ورزشی آنها ترکیبی از شدتهای مختلف و متدهای تناوبی بود.
نتایج پس از دو سال خیرهکننده بود. سلامت قلبیعروقی شرکتکنندگان جهش یافت و سفتی عضله قلب کاهش پیدا کرد. قلبها انعطافپذیرتر شدند؛ تغییری حیاتی که احتمال نارسایی قلبی در سالهای آینده را بهطور چشمگیری پایین میآورد.
تفاوت تمرینات هوازی با یوگا و قدرتی
نکته کلیدی در این پژوهش، تفاوت نوع ورزش بود. گروهی دیگر از شرکتکنندگان تمرینات یوگا، حفظ تعادل و حرکات قدرتی سبک را امتحان کردند. این گروه هرچند در زمینههای دیگر پیشرفت کردند، اما تغییرات مشابهی در انعطافپذیری قلب مشاهده نشد. این یعنی برای جوانسازی عملکرد قلب، تمرینات هوازی با شدت کافی اولویت دارند.
- یوگا و تمرینات قدرتی برای افزایش تعادل و انعطافپذیری کلی بدن مفیدند.
- تمرینات هوازی مستقیماً بر عملکرد قلبی-عروقی و کاهش سفتی عضله قلب اثر میگذارند.
- ترکیب این ورزشها بهترین نتیجه را برای سلامت کلی بدن به همراه دارد.
هر حرکتی ارزشمند است
برای نجات بدن از آسیبهای دو دهه نشستن، نیازی به ورزشکاری حرفهای نیست. دادههای پژوهشی نشان میدهد حتی افزایش نسبتاً اندک فعالیت بدنی نسبت به وضعیت سکون، اثرات مثبتی بر سلامت انسان دارد.