تنش در جنوب و بحران در تنگه هرمز
حملات اخیر آمریکا به اهداف نظامی و دریایی ایران در جنوب و پاسخ متقابل تهران به مواضع نیروهای آمریکایی و متحدانش در منطقه، فضای منطقه را متشنج کرده است. همزمان، تمرکز درگیریها بر تنگه هرمز، نگرانیهای جهانی درباره اختلال در جریان نفت و تجارت بینالمللی را افزایش داده است. با وجود اینکه کاخ سفید همچنان از امکان توافق سخن میگوید، اما فعال شدن دوباره میدان نظامی این پرسش را ایجاد کرده که آیا این حملات مقدمهای برای جنگ تمامعیار است یا تلاشی برای عقب راندن طرف مقابل از طریق فشار حداکثری.
راهبرد «باتلاقی» آمریکا در برابر ایران
حسین کنعانیمقدم، تحلیلگر سیاست خارجی و فرمانده پیشین سپاه، رفتار کنونی دولت ترامپ را بازگشتی به الگوهای دوران جنگ سرد میداند. او معتقد است واشینگتن میکوشد با ترکیبی از عملیات نظامی، فشار اقتصادی و تحریک فضای داخلی، ایران را به نقطه تسلیم برساند؛ اما از دید وی، این راهبرد تاکنون به جای نتیجه دادن، آمریکا را در یک باتلاق گرفتار کرده است.
ابزارهای فشار؛ از محاصره تا انقلاب مخملی
به باور کنعانیمقدم، اقدامات فعلی ترامپ تکرار تئوریهایی است که آمریکا در دوران فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به کار میگرفت. او مجموعهای از ابزارهای فشار را برمیشمارد که در حال حاضر علیه ایران به کار گرفته شده است:
- اعمال جنگ اقتصادی و محاصره مالی برای تضعیف ساختارها
- ترویج انقلابهای مخملی برای ایجاد بیثباتی داخلی
- استفاده از ناتو و متحدان منطقهای برای ایجاد حلقه محاصره
- اجرای حملات ایذایی در نقاط مختلف برای تضعیف روانی
این تحلیلگر تأکید میکند که واشینگتن پیش از این در مناطقی چون افغانستان، کوبا و آمریکای لاتین همین الگوها را علیه شوروی اجرا کرده و اکنون ترامپ در پیروی از نسخههای مشابه، تلاش میکند ایران را با همان روشها به زانو درآورد.