جیوه و خطر مرگبار در اعماق زمین
پژوهشگران در سال ۲۰۲۰ طی مقالهای در مجله Scientific Reports تایید کردند که در اطراف تپه آرامگاه، بخارات جیوه در سطوحی بسیار بالاتر از حد معمول وجود دارد. این یافته علمی، گزارشهای تاریخی «سیما چیان»، مورخ مشهور دودمان هان را تایید میکند. او حدود ۹۱ سال پیش از میلاد در کتاب «شیجی» (یادداشتهای تاریخی) از وجود رودخانههای جیوه در مقبره سخن گفته بود.
به همین دلیل، باستانشناسان بهجای حفر زمین و ورود مستقیم، به سراغ فناوریهای غیرمخرب رفتهاند. آنها اکنون با استفاده از رادار نفوذکننده به زمین و تصویربرداری با پرتوهای میونی کیهانی، ساختار درونی آرامگاه را بدون آسیب زدن به بدنه آن رصد میکنند.
میراثی که با هوا میسوزد
بزرگترین دغدغه فنی، واکنش شیمیایی آثار با اکسیژن هواست. تجربه تلخ دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در کاوش گودالهای بیرونی، این حقیقت را آشکار کرد که تماس ناگهانی مجسمهها با هوا، پیامدهای ویرانگری دارد. لایههای لاکی و رنگهای آلی که روی سربازان سفالی بود، در مواجهه با هوا بهسرعت تخریب شدند. این موضوع باعث شد سیاستهای حفاظتی چین سختگیرانهتر شود تا آثار اتاق مرکزی در معرض نابودی قرار نگیرند.
شهر زیرزمینی ۷۰۰ هزار نفر
این مجموعه عظیم که در نزدیکی شهر شیآن در استان شاآنشی قرار دارد، یکی از بزرگترین محوطههای باستانشناسی جهان است. چین شی هوانگ، بنیانگذار دودمان چین در سال ۲۲۱ پیش از میلاد، ساخت آرامگاه خود را از سال ۲۴۶ پیش از میلاد آغاز کرد. این پروژه عظیم ۳۸ سال به طول انجامید و تخمین زده میشود حدود ۷۰۰ هزار کارگر در ساخت آن مشارکت داشتند.
کشف تصادفی ارتش سفالی
دنیای باستانشناسی در سال ۱۹۷۴ با یک اتفاق ساده تکان خورد. کشاورزانی که به طور تصادفی به بخشهای بیرونی این مجموعه برخورد کردند، راه را برای کشف یکی از شگفتانگیزترین یافتههای قرن بیستم باز کردند:
- هزاران سرباز سفالی در اندازه واقعی (ارتش سفالین).
- ساختارهای پیچیده زیرزمینی که هنوز بخش بزرگی از آنها کاوش نشده است.
- تپه مرکزی که اتاق تدفین اصلی امپراتور را در خود جای داده و همچنان دستنخورده باقی مانده است.