اتفاقی که برای این مرد دانمارکی رخ داد، از یک روز معمولی باغبانی به بزرگترین غافلگیری زندگیاش تبدیل شد. او بهار گذشته در حالی که مشغول کندن علفهای هرز و جابهجایی سنگها و شنها برای احداث یک تراس کاشیکاریشده بود، با شیء فلزی برخورد کرد که صدای عجیبی تولید میکرد. حفر بیشتر خاک، گنجینهای بینظیر را آشکار کرد که حجم آن تقریباً سه برابر بزرگترین گنجینه نقره پیشین است که تاکنون در دانمارک از عصر وایکینگها (۷۹۳ تا ۱۰۶۶ میلادی) کشف شده بود.
جزئیات یافتههای هزارساله
این گنجینه شامل حدود ۷۰۰ قطعه نقره است که بخشی از آنها در یک ظرف سفالی و مابقی در خاک اطراف پراکنده شده بودند. بررسیهای اولیه نشان میدهد که حدود ۳۲۰ مورد از این اشیاء درون ظرف سفالی قرار داشتند. فهرست یافتهها شامل موارد زیر است:
- شمشهای نقره خالص
- زیورآلات متنوع
- ۴۷ سکه کامل و تعدادی قطعات سکه
- یک آویز کوچک به شکل «چکش ثور» (نماد محافظت و اعتقاد به خدایان اساطیر نورس)
ردپای مالک و تاریخچه گنجینه
یکی از جذابترین بخشهای این کشف، شمشهای نقرهای است که با خط «رونی» (نظام نوشتاری قدیمی اسکاندیناوی) حکاکی شدهاند. پژوهشگران احتمال میدهند عبارت حکشده روی یکی از این شمشها، کلمه«hutu»باشد که احتمالاً نام مالک گنجینه یا یک علامت شناسایی برای مالکیت است.
پیوند با تاریخ انگلستان
قدمت این گنجینه به قرن دهم میلادی بازمیگردد. این تاریخگذاری بر اساس دو سکه نقره آنگلوساکسون انجام شده که در دوران سلطنت «ادوارد مهتر» (حکمرانی بین سالهای ۸۹۹ تا ۹۲۴ میلادی) ضرب شدهاند. وجود این سکهها در میان اشیای وایکینگی، گواه روابط تجاری یا نظامی میان اسکاندیناوی و انگلستان در آن دوران است.
این حجم از نقره مدفون در خاک، نشاندهنده ثروت بالای مالک یا احتمالاً شرایط ناپایداری در آن زمان است که باعث شده فرد مذکور داراییهای خود را برای امنیت بیشتر در زمین دفن کند.