نقد و بررسی فیلم «مرد نجواگر»

گروه فرهنگی – فیلم «مرد نجواگر» داستان پدر و پسری را روایت می‌کند که در پی ناپدید شدن یک کودک، به همکاری با یک کارآگاه برای یافتن قاتل سریالی می‌پردازند. این فیلم جنایی دو ساعته، اما به‌زودی جذابیت خود را از دست می‌دهد. رابرت دنیرو با حضور قوی خود، تماشاگران را جذب می‌کند؛ با این حال، انتخاب‌های سینمایی او در سال‌های اخیر همیشه مورد پسند قرار نگرفته است. فیلم جیمز اشکرافت نیز، مشابه برخی پروژه‌های گذشته دنیرو در میانه دهه 2000، بیشتر به خاطر چک دستمزد شناخته می‌شود. فیلم جدید، با تکیه بر ایده‌های آشنا، فاقد خلاقیت و ظرافت لازم است. «مرد نجواگر» می‌توانست در کنار فیلم‌های جنایی درجه‌یک قرار گیرد؛ فیلم‌هایی که هدفشان صرفاً پر کردن زمان تماشاگر بود و به ژانر اضافه نمی‌کردند. داستان فیلم، مجموعه‌ای از عناصر رایج ژانر را با هم ترکیب می‌کند: قاتل زنجیره‌‌ای، کودک ربوده‌شده، خانه وهم‌آلود، صداهای مرموز، دوستان خیالی و پلیسی که گذشته یک پرونده قدیمی را دوباره زیر و رو می‌کند. در دقایق ابتدایی، این ترکیب دست‌کم جذابیتی ایجاد می‌کند و تماشاگر کنجکاو می‌شود تا ببیند فیلم قرار است این مواد اولیه آشنا را به کجا ببرد و آیا غافلگیری قابل توجهی در انتظارش خواهد بود. مشکل اصلی فیلم این است که وعده سفری به جایی عجیب‌تر می‌دهد، اما سرانجام مخاطب را به مقصد ساده‌ترین و کم‌اثرترین ممکن می‌رساند. «مرد نجواگر» اقتباسی از رمان سال 2019 الکس نورث است؛ رمانی که پس از موفقیتش در نهایت به نتفلیکس رسید.