توافقی برای بازسازی زیرساختهای نفتی
شورون با دستیابی به شرایط مالی، تجاری و حقوقی مطلوبتر، قصد دارد حضور خود را در منطقه استراتژیک «اورینوکو بِلت» تقویت کند. این توافق جدید نتیجه ماههای مذاکره است و به طور جداگانه از برنامههای واشنگتن برای کنترل اکثریت ذخایر ۶۵ میلیارد بشکهای ونزوئلا پیش میرود.
تفاوت شورون با رقبای آمریکایی
در حالی که غولهایی نظیر اکسون موبیل و کونوکو فیلیپس در سال ۲۰۰۷ و در دوران ریاستجمهوری هوگو چاوز، به دلیل ملیسازی داراییها مجبور به ترک ونزوئلا شدند، شورون تداوم فعالیتهای خود را در این کشور حفظ کرد. این شرکت اکنون از جایگاهی بهره میبرد که رقبایش سالها پیش از دست دادند.
جزئیات عملیاتی و مدیریت هزینهها
دادههای منتشر شده نشان میدهد تولید در سه سرمایهگذاری مشترک شورون در سال جاری ۱۵ درصد رشد داشته است. این شرکت پیشبینی میکند هزینههای استخراج در این پروژهها زیر ۲۰ دلار در هر بشکه باقی بماند.، شرکت «پتروایندیپندنسیای شورون» که ۴۹ درصد سهام آن در اختیار این غول نفتی است، حق توسعه دو منطقه جدید در اورینوکو بِلت را دریافت کرده است.
- هدفگذاری برای تولید روزانه ۶۰۰ هزار بشکه نفت.
- تزریق ۷ میلیارد دلار سرمایه در بازه زمانی ۵ ساله.
- توسعه مناطق جدید استخراج در اورینوکو بِلت.
سرمایهگذاری در سایه تنشهای سیاسی
این تحولات در حالی رخ میدهد که دونالد ترامپ پس از بازداشت نیکلاس مادورو در ژانویه، طرحی ۱۰۰ میلیارد دلاری برای بازسازی بخش انرژی ونزوئلا ارائه کرد و از شرکتهای نفتی آمریکا خواست تا در این بازار سرمایهگذاری کنند.
مایک ویرث، مدیر اجرایی شورون، بر سابقه بیش از یک قرن فعالیت این شرکت در ونزوئلا تاکید دارد. او معتقد است گسترش عملیات فعلی، نتیجه اعتماد شورون به پتانسیل منابع نفتی ونزوئلا و توانایی این کشور برای جذب سرمایههای کلان است.