سازمان همکاری شانگهای اکنون با حضور روسیه، چین، هند، پاکستان، بلاروس و چهار کشور آسیای مرکزی، نماینده حدود ۳.۴ میلیارد نفر جمعیت است. این حجم از جمعیت و سهم قابل توجه از تولید ناخالص داخلی جهان، سازمان را به یکی از قدرتمندترین بلوکهای سیاسی-اقتصادی در سطح بینالمللی تبدیل کرده است.
وزن استراتژیک شانگهای در معادلات جهانی
رهبران روسیه و چین در سالهای اخیر از این بستر برای ترویج دیدگاه جهان چندقطبی بهره میبرند. هدف اصلی این رویکرد، کاهش وابستگی به ساختارهای غربی و مقابله با سیاستهای یکجانبهگرایانه است تا تعادل جدیدی در مدیریت امور بینالملل ایجاد شود. این نشست بیش از آنکه یک رویداد منطقهای باشد، ابزاری برای نمایش همبستگی کشورهای اوراسیا در برابر فشارهای خارجی است.
پروندههای امنیتی؛ از خاورمیانه تا افغانستان
دستور کار نشست بیشکک بر محوریت چالشهای امنیتی میچرخد. بر اساس گزارشهای دبیرخانه سازمان و رسانهها، محورهای اصلی گفتگوها عبارتند از:
- تحولات جاری و درگیریها در غرب آسیا و خاورمیانه
- پیامدهای جنگ روسیه و اوکراین بر ثبات منطقهای
- وضعیت امنیتی افغانستان و تاثیر آن بر کشورهای همسایه
سران کشورهای عضو قصد دارند روی اثرات این بحرانها بر مسیرهای تجاری و امنیت انرژی متمرکز شوند و بر ضرورت حل اختلافات از طریق دیپلماسی تأکید کنند.
نقشه راه اقتصادی و اتصال اوراسیا
در بخش اقتصادی، تمرکز بر ایجاد زیرساختهای مستقل و تقویت تبادلات درونسازمانی است. موضوعاتی چون تحول دیجیتال، امنیت انرژی و تسهیل تجارت در اولویت قرار دارند. همچنین، بررسی سازوکارهای مالی جدید، از جمله «بانک توسعه شانگهای»، از دیگر محورهای کلیدی این نشست است.
حضور شخصیتهایی چون نارندرا مودی، شهباز شریف و دبیرکل سازمان ملل متحد، نشاندهنده اهمیت دیپلماتیک این رویداد و تلاش برای هماهنگی میان سازمان شانگهای، بریکس و سازمان ملل است.