پیامدهای نوسانات وزنی در دوران بارداری
افزایش وزن فیزیولوژیک در دوران بارداری طبیعی است، اما خروج از محدوده بهینه، خطرات متعددی را برای هر دو طرف این رابطه به همراه میآورد. مادرانی که با چاقی مفرط وارد این دوران میشوند، بیشتر در معرض خطر سقط جنین یا زایمان زودرس قرار دارند. همچنین احتمال نیاز به جراحی سزارین در این گروه به طور قابل توجهی افزایش مییابد.
در نقطه مقابل، عدم افزایش وزن یا کاهش آن نشاندهنده دریافت انرژی ناکافی توسط مادر است. این کمبود انرژی نهتنها سلامت مادر باردار را به خطر میاندازد، بلکه رشد جنین را نیز با چالشهای جدی روبرو میکند.
معیارهای وزنگیری بر اساس وضعیت اولیه مادر
مقدار بهینه افزایش وزن برای هر زن متفاوت است و باید بر اساس نمای توده بدنی (BMI) در ابتدای بارداری محاسبه شود. طبق گفتههای دکتر شیدفر، بازههای وزنی توصیهشده به شرح زیر است:
- زنان با وزن طبیعی:افزایش وزن کلی بین ۱۲ تا ۱۷ کیلوگرم.
- زنان با وزن کم در شروع بارداری:افزایش وزن بین ۱۴ تا ۲۰ کیلوگرم.
- زنان با وزن بالا (چاق) در شروع بارداری:افزایش وزن محدودتر بین ۷.۵ تا ۱۲ کیلوگرم.
تأثیرات بلندمدت بر سلامت نوزاد
چاقی مفرط مادر میتواند منجر به تولد نوزادانی با وزن بیش از حد شود. خطر این موضوع تنها به لحظه تولد محدود نمیشود؛ حتی اگر نوزاد سالم به دنیا بیاید، احتمال ابتلا به بیماریهای متابولیک در آینده افزایش مییابد.
بیماریهایی نظیر فشار خون و دیابت از جمله خطراتی هستند که در صورت عدم کنترل وزن مادر در دوران بارداری، میتوانند در سالهای آینده سلامت نوزاد را به خطر بیندازند.