خلاء استراتژیک در ذخایر نظامی
جیدی ونس معتقد است ایالات متحده در حالی مشغول تجهیز ارتشهای کشورهای دیگر است که خود را در برابر تهدیدات احتمالی در مناطق حساس، بهویژه شرق آسیا، بیدفاع کرده است. او تأکید میکند که ارسال گسترده موشکها و خمپاشهها به اوکراین، ذخایر استراتژیک آمریکا را به سطح بحرانی رسانده و این موضوع عملاً بازدارندگی نظامی واشینگتن را در سطح جهانی تضعیف میکند.
پاشنه آشیل؛ مجتمع نظامی-صنعتی آمریکا
بحران فعلی تنها به ارسال مهمات محدود نمیشود، بلکه ریشه در ناکارآمدی ساختاری شبکه تولیدات دفاعی این کشور دارد. ونس اشاره میکند که صنایع دفاعی آمریکا سالهاست در حالت «زمان صلح» عمل کردهاند و اکنون توان واکنش سریع به نیازهای یک جنگ تمامعیار را ندارند. او این وضعیت را نشاندهنده شکاف عمیق میان ادعاهای قدرت نظامی آمریکا و واقعیتهای صنعتی این کشور میداند.
بر اساس تحلیلهای مطرح شده، چندین عامل کلیدی در ایجاد این کمبود نقش داشتهاند:
- کاهش شدید ظرفیت تولید پوکههای توپخانه در خطوط تولید قدیمی.
- وابستگی بیش از حد زنجیره تأمین قطعات حساس به کشورهای خارجی.
- اولویت دادن به تولید تسلیحات پیچیده و گرانقیمت به جای مهمات پایه و انبوه.
- عدم سرمایهگذاری در نوسازی کارخانههای munitions طی دهه گذشته.
تغییر اولویت از کمکهای خارجی به آمادگی داخلی
ونس هشدار داد که ادامه روند فعلی، آمریکا را در موقعیتی قرار میدهد که در صورت بروز هرگونه درگیری مستقیم، حتی برای تأمین نیازهای اولیه سربازان خود دچار مشکل شود. او بر این باور است که اولویت دولت آینده باید بازسازی زیرساختهای تولید داخلی و پر کردن ذخایر ملی باشد. از نظر او، هرگونه ارسال کمک نظامی جدید به کشورهای ثالث باید منوط به این باشد که ابتدا امنیت و آمادگی رزمی داخلی ایالات متحده تضمین شود.
