ناسا برای گشودن قفل برخی از پیچیدهترین معماهای کیهانشناسی، تلسکوپ فضایی «نانسی گریس رومن» را روز یکشنبه هشتم شهریور از فلوریدا به فضا پرتاب کرد. این رصدخانه جدید مأموریتی چندساله را پیشرو دارد تا پاسخ پرسشهای بنیادین اخترفیزیک را بیابد.
پرتاب ۴ میلیارد دلاری با موشک اسپیسایکس
موشک «فالکون هوی» شرکت اسپیسایکس، این پروژه عظیم ۴ میلیارد دلاری را اندکی پس از طلوع خورشید از مرکز فضایی کندی به مدار برد. شرایط جوی مناسب در زمان پرتاب، آغاز مسیری را رقم زد که میتواند تا یک دهه ادامه یابد.
جولی مکانری، دانشمند ارشد پروژه، این لحظه را نقطه پایان تلاش مهندسان و آغاز دوران اکتشافات دانشمندان توصیف کرد. او معتقد است که حالا جامعه علمی در آستانه قدم گذاشتن به سوی ناشناختههاست.
اهداف علمی و مقصدی در ۱.۶ میلیون کیلومتری
تلسکوپ نانسی رومن راهی نقطهای مداری به نام «لاگرانژ ۲» است؛ مکانی در ۱.۶ میلیون کیلومتری زمین و فراتر از مدار ماه. این رصدخانه در این نقطه مستقر میشود تا روی محورهای زیر تمرکز کند:
- بررسی ماهیت «انرژی تاریک» و «ماده تاریک»
- آزمایش گرانش در مقیاسهای بسیار بزرگ
- جستوجوی سیارات فراخورشیدی (سیارات خارج از منظومه شمسی)
زمانبندی عملیاتی و تکامل رصدخانههای فضایی
مدت مأموریت اصلی این تلسکوپ ۵ سال تعیین شده است، اما ذخیره سوخت آن احتمالاً اجازه میدهد تا ۵ سال دیگر نیز فعالیت خود را ادامه دهد. طی ۹۰ روز آینده، تیمهای فنی مشغول آزمایش و راهاندازی سامانههای فضاپیما خواهند بود تا رصدخانه برای دریافت دادههای علمی آماده شود.
جکی تاونسند، مدیر پروژه، پیشبینی میکند نخستین تصاویر با وضوح بالای این تلسکوپ پیش از تعطیلات زمستانی به زمین برسد. نانسی رومن در واقع حلقه تکمیلی برای رصدخانههای پیشین است و قابلیتهای تلسکوپهای «هابل» (پرتاب شده در سال ۱۹۹۰) و «جیمز وب» (پرتاب شده در سال ۲۰۲۱) را تقویت میکند.