ساعت مرگبار؛ تاثیر زمان وعده‌های غذایی بر طول عمر

ساعت ۷ تا ۸ صبح؛ طلایی‌ترین زمان برای اولین وعده

بررسی‌های آماری روی ۳۱ هزار بزرگسال نشان می‌دهد زمان خوردن اولین وعده غذایی روز، تأثیر قابل‌توجهی بر امید به زندگی دارد. کسانی که روز خود را با اولین وعده غذایی در بازه زمانی ساعت ۷ تا ۸ صبح آغاز می‌کنند، کمترین ریسک را تجربه می‌کنند. در مقابل، تأخیر در اولین وعده تا بعد از ظهر، خطر مرگ به هر علتی و همچنین احتمال ابتلا به بیماری‌های قلبی-عروقی را افزایش می‌دهد.

داده‌ها حاکی از آن است افرادی که اولین وعده غذایی خود را در بعد از ظهر میل می‌کنند، ۲۹ درصد بیشتر از کسانی که صبح زود غذا می‌خورند، در معرض خطر مرگ قرار دارند. این تفاوت آماری نشان می‌دهد که بدن در ساعات ابتدایی روز، پذیرش مواد مغذی را برای حفظ عملکردهای حیاتی ترجیح می‌دهد.

پنجره زمانی آخرین وعده و خطرات پس از نیمه‌شب

زمان‌بندی وعده پایانی روز نیز به همان اندازه اولین وعده اهمیت دارد. محققان دریافتند کمترین میزان خطر مرگ‌ومیر در افرادی مشاهده شد که آخرین وعده غذایی خود را حدود ساعت ۷ تا ۸ شب میل می‌کردند. اما در نقطه مقابل، کسانی که عادت به غذا خوردن پس از نیمه‌شب دارند، در معرض بیشترین ریسک سلامتی قرار گرفته‌اند.

تغذیه زمانی و ساعت داخلی بدن

دانشمندان برای بررسی این ارتباط، حوزه‌ای به نام «تغذیه زمانی» (chrononutrition) را توسعه داده‌اند. این علم بر تعامل میان زمان‌بندی وعده‌های غذایی و ریتم شبانه‌روزی بدن تمرکز دارد. ریتم شبانه‌روزی یا همان ساعت داخلی بدن، یک چرخه ۲۴ ساعته است که فراتر از خواب، عملکردهای بیولوژیکی ضروری را مدیریت می‌کند. این فرآیندها شامل موارد زیر است:

• تنظیم ترشح هورمون‌ها در ساعات مختلف شبانه‌روز
• مدیریت فرآیند ترمیم سلولی در زمان استراحت
• تنظیم متابولیسم و کنترل وزن بدن

سبک زندگی مدرن، عادات غذایی سنتی انسان را به شدت تغییر داده است. هرچند رژیم‌های غذایی متعادل و سرشار از ریزمغذی‌ها از بیماری‌های متابولیک محافظت می‌کنند، اما نادیده گرفتن ساعت داخلی بدن می‌تواند اثرات این مواد را کاهش دهد. محققان هشدار می‌دهند که نخوردن صبحانه یا جابه‌جایی زمان وعده‌ها به ساعات دیره، ساعت داخلی بدن را مختل کرده و به سلامت متابولیک آسیب جدی می‌زند.