یافتههای دانشگاه میشیگان درباره مواد شیمیایی و ویتامین D
پژوهشگران دانشگاه میشیگان با تحلیل دادههای بیش از ۴ هزار بزرگسال آمریکایی، پیوند میان سطح متابولیتهای فتالات و کاهش میزان ویتامین D را شناسایی کردند. این مطالعه نشان میدهد افرادی که سطح بالاتری از این مواد شیمیایی در بدن دارند، با سطح پایینتر این ویتامین حیاتی مواجهاند. در مورد زنان، این اثر شدت بیشتری دارد و ارتباط معناداری میان افزایش سطح BPA (بیسفنول A) و افت میزان ویتامین D مشاهده شده است.
فتالاتها و BPA چیستند و کجا یافت میشوند؟
این دو ماده در گروه «مختلکنندههای غدد درونریز» قرار میگیرند و توانایی تاثیرگذاری بر سیستم هورمونی بدن را دارند. فتالاتها عمدتاً در تولید انواع پلاستیکها و بسیاری از محصولات مصرفی روزمره به کار میروند. بیسفنول A یا BPA نیز در ساخت برخی پلاستیکها و بهویژه در پوشش داخلی قوطیهای مواد غذایی کاربرد داشته است.
تفسیر علمی: همبستگی یا علیت؟
ویتامین D نقشی کلیدی در سلامت استخوانها و عملکرد طبیعی ارگانهای بدن ایفا میکند. با این حال، متخصصان تاکید میکنند که بیشتر مطالعات انجام شده در این زمینه از نوع «مشاهدهای» هستند. این یعنی اگرچه رابطهای میان مواجهه با فتالاتها و کمبود ویتامین D وجود دارد، اما هنوز نمیتوان با قطعیت علمی ثابت کرد که این مواد مستقیماً باعث تخریب یا حذف این ویتامین از بدن میشوند.
راهکارهای کاهش مواجهه
هرچند اجتناب کامل از تماس با این مواد در محیطهای شهری دشوار است، اما کاهش استفاده از ظروف پلاستیکی مشکوک و جایگزینی آنها با مواد ایمنتر میتواند میزان ورود این مواد شیمیایی به بدن را کاهش دهد. شناسایی منابع تولید این مواد در کالاهای مصرفی، اولین قدم برای محافظت از سطح ویتامین D در بدن است.