نقد مدلهای توسعه یکسان برای شهرها
میدری معتقد است توسعه هر منطقه باید بر اساس ظرفیتهای بومی آن پیش برود و نمیتوان یک الگوی واحد را برای تمام شهرهای ایران پیاده کرد. او با اشاره به تفاوتهای فرهنگی و طبیعی شهرهای ایران تأکید کرد که حتی جابجایی در چند کیلومتر، ما را با ظرفیتهای متفاوتی مواجه میکند.
وزیر کار در مورد مبانی برنامهریزی منطقهای خاطرنشان کرد:
- زیرساختهای کلی مانند برق و ارتباطات در همه شهرها مشترک است.
- اما مبنای اصلی برنامهریزی باید ظرفیتهای اختصاصی هر شهر باشد.
- توسعه باید بر پایه توانمندیهای انسانی و اقلیمی هر منطقه تعریف شود.
تفاوت رشد ارگانیک و توسعه دولتمحور
میدری برای تبیین دیدگاه خود به استان خوزستان اشاره کرد و تفاوت میان شهرهای نفتی و شهرهایی مانند دزفول و بهبهان را تحلیل کرد. او توضیح داد که در شهرهای نفتی نظیر ماهشهر، امیدیه و آغاجاری، دولت وارد شده و رونق ایجاد کرده است، اما این مدل توسعه ناپایدار است و با کاهش ظرفیتهای دولتی، شهرها توانایی حفظ حداقلهای مورد نیاز را از دست میدهند.
در مقابل، وی دزفول و بهبهان را نمونههایی از توسعه بر پایه ظرفیتهای انسانی دانست. به گفته میدری، مردم این مناطق در طول تاریخ توانستهاند ظرفیتهای جدیدی را کشف و فعال کنند که منجر به رشدی پایدارتر و مستقل از مداخلات مستقیم دولتی شده است.
وفاق سیاسی و احیای صنعتی
وزیر تعاون در پایان بر ضرورت کنار گذاشتن شکافهای سیاسی تأکید کرد و اظهار داشت دولت برای پیشبرد برنامههای توسعهای نیازمند وفاق است. وی همچنین وعده داد الگوی موفق احیای کارخانههای تعطیل را به تمامی استانها منتقل کند تا چرخه تولید در مناطق مختلف کشور دوباره فعال شود.
