۱۲۸ الکترود و تحلیل مغز؛ تفاوت‌های پردازش چهره در کودکان اوتیستیک توسط محققان ییل

به گزارش ایرنا و وبگاه سای‌تِک‌دِیلی، یک مطالعه جامع در زمینه پردازش چهره در کودکان اوتیستیک انجام شده است. این پژوهش که در مجله نِیچِر مِنتال هِلث/ Nature Mental Health منتشر شده، نشان می‌دهد که سیگنال‌های مغزی مرتبط با تشخیص چهره در کودکان اوتیستیک کمتر متمایز هستند و با افزایش سن بهبود نمی‌یابند. این یافته‌ها به تشخیص زودهنگام و طراحی مداخلات مؤثرتر کمک می‌کند. پژوهشگران دریافتند که بسیاری از افراد اوتیستیک تماس چشمی کمتری برقرار می‌کنند یا از نگاه مستقیم به چهره‌ها اجتناب می‌ورزند. همچنین، تشخیص چهره یا شناسایی حالات عاطفی در چهره‌ها برای آنها دشوارتر است. این تفاوت‌ها معمولاً از سنین پایین تشخیص‌پذیر هستند و برخلاف کودکان غیراوتیستیک، با افزایش سن بهبود نمی‌یابند. در این مطالعه جدید، پژوهشگران به سرپرستی جیمز مک‌پارتلند (James McPartland) از مرکز مطالعات کودک دانشگاه یِیل، با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) – که امواج مغزی را ثبت می‌کند – سیگنال‌های مغزی را از 128 الکترود قرارگرفته روی پوست سر جمع‌آوری کردند. این رویکرد به آنها اجازه داد تا تصویر کامل‌تری از پردازش چهره در مغز به‌دست آورند. مک‌پارتلند تحقیقات قبلی را به تخمین ترافیک یک شهر با یک دوربین نصب‌شده در یک خیابان خاص تشبیه می‌کند و می‌گوید: رویکرد جدید ما بیشتر شبیه مشاهده ترافیک کل شهر از بالا است. پژوهشگران با استفاده از داده‌های طرح پژوهشی کنسرسیوم نشانگر‌های زیستی اوتیسم، فعالیت مغزی کودکان اوتیستیک و غیراوتیستیک را در هنگام نگاه به تصاویر چهره‌ها و اشیا ثبت کردند. سپس با بهره‌گیری از یادگیری ماشین، الگو‌های فعالیت مغزی را تحلیل کردند تا تشخیص دهند که شرکت