ادبیات نمایشی کودک زمانی بیشترین تأثیر را بر مخاطب میگذارد که در کنار سرگرمی، مفاهیم انسانی و اخلاقی را نیز به زبانی ساده و قابلدرک منتقل کند. نمایشنامه «هدیهای که جان داشت» نوشته محمود تیموری از همین دست آثار است؛ کتابی که با روایت داستانی پرحادثه و سرشار از موقعیتهای طنز و هیجان، کودکان را با مفاهیمی همچون مسئولیتپذیری، احترام به طبیعت و حق زیستن حیوانات آشنا میکند. این اثر توسط نشر بوی کاغذ (بوکا) منتشر شده و برای اجرا در مدارس، مراکز فرهنگی و گروههای نمایش کودک نیز ظرفیت بالایی دارد.
داستان نمایشنامه از یک جشن تولد آغاز میشود؛ جشنی که قرار است برای دختربچهای هشتساله، روزی شاد و خاطرهانگیز باشد. اما همهچیز با انتشار خبر فرار یک بچهپلنگ از باغوحش تغییر میکند و ماجرا مسیری تازه به خود میگیرد. ورود این حیوان به داستان، شخصیتها را در موقعیتهایی غیرمنتظره قرار میدهد و آنها را با پرسشهایی درباره آزادی، ترس، مهربانی و مسئولیت در قبال موجودات زنده روبهرو میکند. نویسنده با استفاده از همین گره داستانی، روایتی خلق کرده که در عین حفظ جذابیت و کشش نمایشی، مخاطب را به اندیشیدن درباره رابطه انسان و طبیعت دعوت میکند.
محمود تیموری در این نمایشنامه، از فضایی شاد، گفتوگوهای روان و موقعیتهای کمیک بهره گرفته تا پیامهای اثر، بدون شعارزدگی به مخاطب منتقل شوند. حضور ترانهها، حرکتهای نمایشی و صحنههای پرتحرک، متن را برای اجرای صحنهای مناسب کرده و به مربیان و گروههای تئاتر کودک این امکان را میدهد که نمایشی پویا و جذاب را روی صحنه ببرند. در عین حال، داستان به شکلی پیش میرود که کودکان خود را بهراحتی جای شخصیتها میگذارند و همراه با آنها درباره انتخاب درست، همدلی و احترام به حیات جانوران میاندیشند.
یکی از نکات قابل توجه «هدیهای که جان داشت»، نگاه تربیتی آن است. نویسنده تلاش کرده نشان دهد که هر هدیه ارزشمند، لزوماً یک شیء نیست و گاهی بزرگترین هدیه، بخشیدن فرصت زندگی و آزادی به موجودی است.