مرکز حقوق هنر در نیویورک تخمین میزند که در بازه زمانی سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ میلادی، نازیها حدود ۶۵۰ هزار اثر هنری را به سرقت برده یا آنها را در شرایط فروش اجباری قرار دادهاند. اکنون محققان دانشگاه «سانتا کلارا» در کالیفرنیا با طراحی یک چتبات هوش مصنوعی مخصوص اصالتسنجی، گام جدیدی برای یافتن ۱۰۰ هزار اثر غارتشدهای که همچنان در دسترس هستند، برداشتهاند.
نقش هوش مصنوعی در بازسازی تاریخ هنر
این دستیار هوش مصنوعی برای جستجوی دقیق در سوابق پیچیده و یافتن سرنخهای تاریخی آموزش دیده است. «مایکل سانتورو»، استاد مدیریت دانشگاه SCU و از مجریان اصلی این پروژه، معتقد است که برخلاف تلاشهای پیشین موزهها که منابعی پراکنده و مجزا داشتند، این ابزار میتواند با بررسی همزمان پایگاههای داده مختلف، سرعت کار محققان را به شکلی بیسابقه افزایش دهد.
تمرکز بر آرشیوهای کلیدی و آثار ارزشمند
تیم سازنده این چتبات، فرآیند خود را با تمرکز بر یک آرشیو بسیار مهم از نقاشیهای دزدیدهشده در پاریس آغاز کردهاند. این آرشیو شامل اطلاعات آثار ارزشمندی است، از جمله:
- یک نقاشی حراج شده از اثر «ژان-آنتوان واتو»
- یک نقاشی گرانقیمت از اثر «نیکولا دو لارژیلیه» که در آخرین روزهای جنگ توسط نیروهای ویژه کشف شد.
هدف پروژه: تسهیل کار پژوهشگران
«هایبینگ لو»، مهندس ارشد این پروژه، تأکید کرده است که هدف از ساخت این ابزار، جایگزینی با پژوهشگران نیست، بلکه هدف اصلی تسهیل فرآیند جستجو در اسناد و کاغذهای قدیمی و قدیمی است تا زمان بیشتری برای تحلیلهای تخصصی باقی بماند.
اگرچه در جریان جنگ جهانی دوم، گروههایی مانند «مردان آثار ماندگار» موفق به بازیابی بسیاری از آثار شدند، اما همچنان بخش بزرگی از میراث هنری غارتشده مفقود است. این پروژه جدید بخشی از تلاشهای جهانی برای شناسایی و استرداد آثار هنری به مالکان اصلی آنها محسوب میشود.