آیتالله سید شهابالدین مرعشی نجفی، از چهرههای برجسته حوزه علمیه، در سال ۱۳۱۵ قمری متولد شد و در سال ۱۴۱۱ قمری (۱۳۶۹ شمسی) از دنیا رفت. ایشان که از شاگردان برجسته شیخ عبدالکریم حائری و آقا ضیا عراقی بود، از اساتیدی همچون سید علی قاضی، سید احمد کربلایی و میرزا جواد ملکی تبریزی بهره برد.
دستاوردهای علمی و تأسیس مراکز آموزشی
آیتالله مرعشی نجفی فعالیتهای گستردهای در زمینه نشر دانش و ایجاد زیرساختهای آموزشی داشت که مهمترین آنها عبارتند از:
- تأسیس کتابخانه مرعشی: ایشان کتابخانهای را در قم بنیان نهادند که از نظر تعداد و کیفیت نسخههای خطی کهن اسلامی، نخستین کتابخانه ایران و سومین کتابخانه بزرگ جهان اسلام محسوب میشود.
- مراکز آموزشی: تأسیس مدرسههای علمیه مرعشیه، شهابیه، مهدیه و مؤمنیه در شهر قم.
- تألیف آثار: نگارش بیش از ۱۵۰ کتاب و رساله علمی در موضوعات مختلف.
سفرها و تعاملات بینالمللی
ایشان برای تحقیق و تألیف، سفرهای متعددی به شهرها و کشورهای مختلف انجام دادند. این سفرها شامل موارد زیر است:
- سفرهای داخلی و منطقهای: سفر به سامرا، کاظمین، بغداد، کربلا، حله، موصل، العماره، کوت، بصره، کوفه، مسیب، دجیل و زبیر.
- سفرهای خارجی: سفر به هندوستان و ملاقات با مشاهیر مذاهب بودایی در بمبئی.
- تعامل با دانشمندان جهان: ایشان مکاتبات متعددی با علامه شیخ طنطاوی جوهری (رئیس جمعیت اخوت اسلامی مصر) داشتند و کتاب «ریاض السالکین فی شرح صحیفة سید الساجدین» را به وی هدیه کردند.
مهاجرت به ایران و فعالیت در قم
آیتالله مرعشی نجفی در سال ۱۳۴۲ قمری از نجف به ایران مهاجرت کرد. ایشان در مسیر ورود به ایران از شهرهای کرمانشاه، همدان، زنجان، تبریز، مشهد و تهران عبور نمودند. وی در ۷ شعبان ۱۳۴۳ وارد شهر قم شد و به درخواست شیخ عبدالکریم حائری در این شهر ساکن و مشغول به تدریس گردید. پس از رحلت آیتالله بروجردی، ایشان به عنوان یکی از مراجع مطرح شیعه شناخته شدند.