فرشاد مومنی: راهبرد بلاتکلیف‌سازی ایران هدفی فراتر از فشارهای مقطعی

صاحب‌خبر - گروه اقتصادی: فرشاد مومنی با بیان اینکه بلاتکلیف‌سازی یکی از راهبردهای تاریخی برای جلوگیری از تقویت بنیه تولید فناورانه ایران بوده است، گفت: این رویکرد در دوره‌های مختلف با جلوگیری از توسعه صنعتی دنبال شده و به روایت محمد یگانه، آمریکا پس از ناکامی در جلوگیری از احداث کارخانه ذوب‌آهن، تلاش کرد کارکرد آن را از تامین نیاز صنایع پایین‌دستی به سمت مصارف ساختمانی تغییر دهد. به گزارش جماران، دکتر فرشاد مومنی، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی و رئیس موسسه مطالعات دین و اقتصاد، در نشست بررسی اهمیت و ضرورت تولید فناورانه که در جهاد دانشگاهی برگزار شد، با بیان اینکه تقریبا تمام آثار مکتوب طرف آمریکایی، چه در قالب گزارش‌های رسمی و چه گزارش‌هایی که مراکز اندیشه‌ورزی آنها منتشر کرده‌اند، بر «فروپاشی از درون» به‌عنوان راهبرد این کشور تاکید دارند، گفت: اگر تضمینات، دلالت‌ها و پیامدهای این استراتژی اعلام‌شده را به‌خوبی درک کنیم، می‌توانیم راه نجات پیدا کنیم؛ اما اگر چنین نباشد، امکان ندارد بتوانیم راه نجات پیدا کنیم. وقتی آنها تمام تمرکز خود را بر فروپاشی از درون گذاشته‌اند، در واقع تمام کارهای ایذایی و فرسایشی آنها برای استمرار بخشیدن به شرایط بلاتکلیفی است. از این زاویه که نگاه می‌کنید، می‌بینید این بلاتکلیف‌سازی ایران در 250 سال گذشته، یعنی از نخستین موج انقلاب صنعتی تا امروز، همواره یک راهبرد بوده تا ما از نظر داخلی آن‌قدر آسیب‌پذیر باشیم که به سهولت تن به همه تحمیل‌های آنها بدهیم. شرایط نیمه‌استعماری، همان شرایط بلاتکلیفی است وی افزود: اگر از این زاویه تحولات ایران از ربع پایانی قرن هجدهم تا امروز را بررسی کنید، برای مثال در کتاب درخشان احمد اشرف با عنوان «موانع تاریخی رشد سرمایه‌داری در ایران دوره قاجاریه» آمده است که آنچه کمر ایران را شکست، در حالی که بهترین فرصت‌ها و ظرفیت‌ها برای جهش تولید فناورانه در ایران وجود داشت، ناآگاهی ما نسبت به پروژه بلاتکلیف‌سازی بود. احمد اشرف این وضعیت را تا پایان قرن نوزدهم «رشد اقتصادی در شر