در شرایطی که برخی چهرههای سیاسی و کارشناسان از «گشایش تاریخی» و «صلح اجباری» با آمریکا سخن میگویند و مخالفت با این روند را «تندروی» مینامند، جملهای از امام خمینی(س) مبنی بر تشبیه مذاکره با آمریکا به سازش با ابوسفیان، مورد توجه قرار گرفته است.
مفهوم «اسلام ابوسفیانی» از دیدگاه امام خمینی
امام خمینی(س) در عبارتی تاریخی پرسیدند: «این اشکالی است که این آقایان باید به خود پیغمبر کنند که چرا با ابوسفیانها در افتادگیِ تابعیت وابستهاند؟» این پرسش، رویکرد سازشکارانه با دشمنان را زیر سوال میبرد. ابوسفیان، از سران سرسخت شرک و دشمنی با پیامبر اکرم(ص) بود که تا پایان عمر، ایمان حقیقی نیاورد. امام خمینی(س) از «اسلام ابوسفیانی» به عنوان نمادی از اسلام درباری، سازشکار و ذلتپذیر یاد کردهاند؛ اسلامی که به جای خدا، در برابر زر و زور و مقام سر تعظیم فرود میآورد.
ابوسفیان به مثابه یک جریان تاریخی
از دیدگاه امام خمینی، ابوسفیان صرفاً یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه نمادی از جریانی است که در هر عصر با ظاهری نو، دین را ابزاری برای توجیه وابستگی و عقبنشینی قرار میدهد. آمریکا در دوران معاصر، با همان رویکرد استکبار و سلطهگری، نقش ابوسفیان زمانه را ایفا میکند. همانطور که ابوسفیان پس از فتح مکه ظاهراً اسلام آورد اما در باطن کفر خود را حفظ کرد، آمریکا نیز دشمنی ذاتی خود با اسلام ناب را کنار نگذاشته است.
مغالطه در منطق سازش
امام خمینی(س) در ادامه، به مغالطهای که در منطق طرفداران سازش با دشمن وجود دارد، اشاره میکنند. این مغالطه زمانی رخ میدهد که رویکرد سازشکارانه به عنوان «واقعبینی سیاسی» یا «مصلحت روز» توجیه میشود، در حالی که این امر میتواند به معنای رنگآمیزی خط قرمزهای انقلاب و عقبنشینی از اصول باشد.