فاطمه صغری فلکیان معروف به «ننه عصمت»، زن یزدی که سالها برای رزمندگان و مرزبانان دستکش و شالگردن میبافت، در ۸۶ سالگی درگذشت. او با شنیدن روایتهای سرمای شدید جبههها و چسبیدن دست سربازان به سلاح، از مهارت بافتنی خود برای حمایت از مدافعان مرزها در دوران جنگ تحمیلی و پس از آن استفاده کرد.
میراثی از کاموا و میل بافتنی در یزد
فاطمه صغری فلکیان متولد شهریور ۱۳۱۹ در یزد بود. او برخلاف بسیاری از چهره‌های شناخته شده، نه فرماندهینظامیبود و نه مسئولیتی رسمی در ساختار دفاعی کشور داشت. ننه عصمت راه خود را برای مشارکت در دفاع از کشور از طریق هنری ساده اما حیاتی پیدا کرد؛ بافتنی. او سالها در خانه‌ای در یزد، میل و کاموا را به ابزاری برای حمایت از کسانی تبدیل کرد که در مرزها و جبههها ایستاده بودند.
انگیزه‌ای برآمده از سرمای جبههها
شروع این مسیر به سال‌های جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد. ننه عصمت با شنیدن روایت‌هایی از سرمای استخوان‌سوز مناطق جنگی تکان شد. او شنیده بود که رزمندگان در سرمای شدید چنان دچار دشواری می‌شوند که دست‌هایشان به سلاح می‌چسبد. همین تصویر ذهنی، انگیزه‌ای شد تا او تمام توان خود را به بافتن دستکش‌ها و شال‌گردن‌های گرم اختصاص دهد تا از یخ‌زدگی دستان سربازان جلوگیری کند.
| مشخصات | جزئیات |
|---|---|
| نام کامل | فاطمه صغری فلکیان (ننه عصمت) |
| تاریختولد | شهریور ۱۳۱۹ |
| محل سکونت | یزد |
| سن درگذشت | ۸۶ سال |
بیماری و کهولت سن نتوانست این عادت دیرینه را متوقف کند و او تا آخرین روزهای زندگی‌اش، بافتنی را به عنوان راهی برای ابراز همبستگی با مرزبانان و رزمندگان ادامه داد.