پناه بردن به میدان جنگ برای فرار از صندوقهای رأی
نظرسنجی‌های اخیر در اسرائیل نشان می‌دهد ائتلاف حاکم احتمالاً موفق به کسب اکثریت ۶۱ کرسی نخواهد شد. در این شرایط، رقبای میانه‌رو آماده‌اند تا به دوران طولانی زمامداری بنیامین نتانیاهو پایان دهند. برای سیاستمداری که بقای سیاسی‌اش تنها به معنای حفظ قدرت نیست، بلکه سپری در برابر پرونده‌های قضایی است، کارت «وضعیت فوق‌العاده» جذاب‌ترین گزینه به نظر می‌رسد.
ساختار حقوقی و سیاسی اسرائیل به گونه‌ای است که وقوع یک جنگ تمام‌عیار، مسیر قانونی برای اعلام شرایط اضطراری و تعویق انتخابات را هموار می‌کند. نگرانی اصلی این است که نتانیاهو برای جلوگیری از سقوط دولت و تغییر آرایش سیاسی به نفع خود، بحرانی در ابعاد منطقه‌ای خلق کند تا روز داوری رای‌دهندگان را به تأخیر بیندازد.
مانع بزرگ؛ عدم همراهی واشنگتن
آرزوهای نتانیاهو با واقعیت‌های ژئوپلیتیک تصادم دارد. اسرائیل توان پیشبرد یک جنگ فرسایشی و گسترده علیه ایران را به تنهایی ندارد و برای هرگونه تقابل مستقیم، به چتر حمایتی، تسلیحاتی و عملیاتی ایالات متحده وابسته است. همین‌جا است که منافع شخصی نتانیاهو با ملاحظات واشنگتن تلاقی می‌کند.
ایالات متحده در حال حاضر با چالش‌های داخلی جدی دست‌وپنجه نرم می‌کند که مانع همراهی کامل با تل‌آویو می‌شود:
- درگیر بودن با ملاحظات حساس انتخابات داخلی آمریکا.
- مواجهه با چالش‌های اقتصادی داخلی.
- عدم تمایل به ورود به یک جنگ پرهزینه و غیرقابل‌پیش‌بینی در خاورمیانه تنها برای نجات سیاسی یک فرد.
کاخ سفید به خوبی می‌داند که ورود به یک جنگ جدید در این مقطع، برگ برنده را در داخل آمریکا به دست رقبای سیاسی می‌دهد و هزینه‌های اقتصادی آن برای واشنگتن پذیرفتنی نیست.
این تحلیل برای ایران چه معنایی دارد؟
این وضعیت نشان می‌دهد که تصمیمات امنیتی اسرائیل لزوماً بر اساس منافع استراتژیک ملی نیست، بلکه گاهی تحت تأثیر نیازهای شخصی رهبرانش برای بقا در قدرت است. برای ایران، درک پیوند میان «بحران‌های داخلی تل‌آویو» و «تمایل به تنش منطقه‌ای»، کلید پیش‌بینی رفتارهای احتمالی اسرائیل در آستانه انتخابات است.