
آمار مخالفان؛ شکاف در بدنه جمهوریخواهان
دادههای تازه مرکز پژوهشی «پیو» (Pew) نشان میدهد که مدیریت ترامپ در پرونده نظامی ایران، با پذیرش ضعیفی از سوی جامعه آمریکا روبروست. در حال حاضر ۶۵ درصد آمریکاییها با نحوه پیشبرد اقدامات نظامی واشنگتن مخالفاند و تنها ۳۳ درصد از عملکرد رئیسجمهور حمایت میکنند.
نکته کلیدی در این آمار، روند صعودی نارضایتیهاست؛ چرا که در ماه مارس، میزان مخالفتها ۶۱ درصد بود. نکته تأملبرانگیز این است که این موج اعتراضها دیگر محدود به دموکراتها یا مخالفان سنتی ترامپ نیست و ردپای تردید در میان جمهوریخواهان و مستقلهای متمایل به این حزب نیز دیده میشود.
پایان جنگ؛ از توهم پیروزی سریع تا واقعیت طولانی
تغییر دیدگاه افکار عمومی، بیش از هر چیز در پیشبینی زمان پایان درگیریها خود را نشان میدهد. آمریکاییها دیگر به وعدههای پیروزی سریع باور ندارند. بر اساس نظرسنجیهای پیو، دیدگاهها به شرح زیر تغییر کرده است:
- ۴۷ درصد پاسخدهندگان معتقدند درگیریها بیش از یک سال ادامه خواهد داشت.
- ۳۰ درصد انتظار دارند وضعیت فعلی بین شش ماه تا یک سال تداوم یابد.
- در مقابل، در ماه مارس ۴۳ درصد تصور میکردند عملیات در کمتر از شش ماه به پایان میرسد.
این بدبینی فزاینده، نتیجه مستقیم تضاد میان اهداف اعلامی دولت ترامپ و هزینههای واقعی است که شهروندان آمریکایی میپردازند.
فشار اقتصادی و سایه انتخابات میاندورهای
رشد قیمت سوخت و نگرانی از تلفات نظامی، موتور محرک این نارضایتیهاست. جامعه آمریکا حالا از خود میپرسد دستاورد واقعی این فشارها چیست و تا چه زمانی باید هزینه مالی و جانی آن را بپردازد.
این فشارها تنها در سطح افکار عمومی باقی نمیماند. تضعیف جایگاه ترامپ در این پرونده، میتواند مستقیماً بر نتایج انتخابات میاندورهای کنگره اثر بگذارد و قدرت سیاسی جمهوریخواهان را برای محدود کردن دامنه عملیاتهای نظامی تحت فشار قرار دهد.
این خبر برای مخاطب ایرانی چه معنایی دارد؟
تغییر رویه افکار عمومی در آمریکا نشان میدهد که استراتژی «فشار حداکثری» ترامپ، در داخل خانهاش با مقاومت مواجه شده است. وقتی فشار اقتصادی (مانند قیمت سوخت) و ترس از تلفات انسانی به میان مردم عادی برسد، فضای سیاسی برای ادامه جنگهای طولانی تنگتر میشود.
برای ایران، این به معنای آن است که دولت ترامپ با وجود ادعاهای تهاجمی، در واقعیت با محدودیتهای داخلی شدیدی دستوپنجه نرم میکند و هرگونه اقدام نظامی گستردهتر، ریسک شکست سیاسی برای او در انتخابات داخلی را دوچندان میکند.