
خروج شتابزده ۱۲ بمبافکن بی۱ آمریکا از یکی از پایگاههای هوایی بریتانیا، لایههای تازهای از آسیبپذیری نظامی واشنگتن را پس از درگیری با ایران آشکار کرد. جنگی که قرار بود نمایش قدرت ارتش ایالات متحده باشد، اکنون به عقبنشینی نیروها و محدود شدن دامنه عملیات نظامی این کشور در منطقه منجر شده است.
تغییر استراتژی یا اجبار به عقبنشینی؟
پنتاگون در حال بازنگری در استقرار پایگاههای خود است. گزارش روزنامه نیویورکتایمز حاکی از آن است که برخی تأسیسات نظامی آمریکا در خاورمیانه چنان آسیب دیدهاند که واشنگتن تمایل چندانی به بازسازی آنها ندارد. اگرچه دونالد ترامپ خروج بمبافکنها را اقدامی کماهمیت دانست و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، این جابهجاییها را مدیریت منابع توصیف کرد، اما واقعیت میدانی نشان از عقبنشینی نیروهایی دارد که پیشتر برای بازدارندگی در خاورمیانه و بریتانیا مستقر شده بودند.
تضاد میان اهداف ترامپ و واقعیتهای عملیاتی
دونالد ترامپ با هدف نمایش توان نظامی آمریکا، حمله به ایران را آغاز کرد؛ زنجیرهای از اقدامات که پس از بمباران سه تأسیسات هستهای ایران در ژوئن ۲۰۲۵ و عملیات بازداشت نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا در ژانویه ۲۰۲۶ شدت گرفت. اما برخلاف پیشبینیهای اولیه، این تقابل محدودیتهای تازهای را بر توان عملیاتی واشنگتن تحمیل کرد.
بحران لجستیک و افزایش فاصله عملیاتی
تعطیلی برخی پایگاههای خاورمیانه و محدود شدن دسترسی به پایگاههای بریتانیا، زنجیره لجستیک نظامی آمریکا را با دشواری جدی روبهرو کرده است. بمبافکنهای آمریکایی همچنان میتوانند اهداف خود را هدف قرار دهند، اما حالا باید مسیر طولانیتری را از خاک ایالات متحده طی کنند. این تغییر وضعیت پیامدهای مستقیم زیر را دارد:
- افزایش چشمگیر زمان رسیدن به اهداف نظامی.
- وابستگی شدیدتر به عملیات سوختگیری هوایی.
- تغییر مسیر تدارکات گروههای رزمی ناوهای هواپیمابر مستقر در دریای عرب به جزیره دیهگو گارسی.