
ترافیک تهران؛ سدی در برابر دقایق طلایی
هر روز دهها خودروی امدادی با آژیر و چراغ گردان وارد جریان ترافیک تهران میشوند. برای آمبولانسها، هر ثانیه تأخیر در رسیدن به بالین بیمار یا انتقال او به بیمارستان، معنای فقدان فرصت نجات دارد. آتشنشانان با هر لحظه دیر رسیدن، با شعلههای بیشتری روبهرو میشوند و نیروهای پلیس برای دستگیر کردن مجرمین، با محدودیت زمانی شدیدی دستوپنجه نرم میکنند.
رفتارهای متخلفانه برخی رانندگان در کنار تراکم شدید خودروها در بزرگراهها، باعث میشود این خودروهای حیاتی دیرتر از زمان استاندارد به محل حادثه برسند.
آژیر؛ ابزاری برای اطلاعرسانی، نه تزیین
سرهنگ عین اله جهانی در گفتگو با ایسنا تأکید میکند که تجهیزات هشداری مانند آژیر در خودروهای پلیس، آتشنشانی و آمبولانس، صرفاً برای اطلاعرسانی سریع جهت انجام مأموریتهاست. وقتی آژیر این خودروها روشن میشود، یعنی مأموریت در جریان است و اولویت عبور با آنهاست.
این حقوقدان اشاره میکند که نیروهای امدادی مجاز هستند تنها در مسیر رفت و برگشت از مأموریت از آژیر استفاده کنند. استفاده غیرمجاز از این تجهیزات در خارج از چارچوب مأموریت، منجر به برخورد سازمانی با متخلفان میشود.
«کوچه نجات»؛ طرحی که در بایگانیها خاک میخورد
یکی از اصلیترین دغدغههای کارشناسان ترافیک، عدم اجرای طرحهای جایگزین برای عبور سریع خودروهای امدادی است. سرهنگ جهانی از طرحی به نام «کوچه نجات» میگوید که سالها پیش ارائه شد اما هرگز به مرحله اجرا نرسید.
جزئیات این طرح به شرح زیر است:
- تغییر مسیر حرکت خودروهای امدادی از خط سوم (کنار گاردریل در سمت چپ بزرگراهها) به لاین وسطی.
- کاهش تداخل با ترافیک شدید لبههای بزرگراه برای دستیابی سریعتر به مقصد.
به باور این کارشناس ارشد ترافیک، تراکم شدید خودروها در بزرگراهها، توان عملیاتی پلیس و امداد را سلب کرده است و عدم اجرای طرحهایی نظیر کوچه نجات در شورای عالی ترافیک و پلیس راهور، میتواند مستقیماً جان افراد را به خطر بیندازد.