محسن فتحی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی، در تحلیل وضعیت روانی و اقتصادی نسل جوان، به شکاف عمیق میان درآمدها و قیمت دارایی‌ها اشاره کرد. او معتقد است امروز بسیاری از جوانان به این باور رسیده‌اند که حتی اگر دو دهه به‌طور مداوم کار کنند، باز هم توان خرید خودرویی را نخواهند داشت.
بحران مالکیت و حس بیهودگی
به گفته فتحی، این حس ناامیدی تنها یک تحلیل اقتصادی ساده نیست، بلکه به یک آسیب اجتماعی تبدیل شده است. وقتی جوانی در ابتدای مسیر زندگی، احساس می‌کند تلاش‌هایش در برابر تورم و قیمت‌های سرسام‌آور بی‌فایده است، انگیزه‌های شغلی و اجتماعی او تحلیل می‌رود. این تصویر ذهنی از «ناتوانی در خرید ماشین پس از ۲۰ سال کار»، نمادی از بحران امید در لایه‌های مختلف جامعه است.
مسموم شدن ذهن جامعه و توهم مافیا
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس فراتر از قیمت‌ها، به مسئله «اعتماد» پرداخت. او تأکید کرد که حذف جریان‌های مختلف و نحوه مدیریت فضای اجتماعی، ذهن مردم را نسبت به مسئولان و حاکمیت مسموم کرده است. این مسمومیت ذهنی باعث می‌شود جوانان هر گرانی یا ناتوانی در تأمین نیازهایشان را به توطئه‌های لایه‌های مدیریتی ربط دهند.
او اشاره کرد که در چنین فضایی، خروجی نهایی این است که جوان ۲۰ ساله، به‌جای تحلیل دلایل اقتصادی، به این باور میرسد که:
- مسئولان خود بخشی از مافیای بازار خودرو هستند.
- مدیریت شهری و کشوری به‌طور مستقیم در ایجاد این وضعیت نقش داشته است.
- تلاش فردی در برابر ساختارهای موجود بی‌اثر است.
فتحی معتقد است این باورها، نتیجه مستقیم آسیب‌های وارده به ذهن جامعه است که در نهایت منجر به ایجاد گسستی میان نسل جوان و بدنه اجرایی کشور شده و راهکار هرگونه تغییر را در بن‌بست قرار می‌دهد.